We gaan ons jubileumjaar tegemoet. Samen met een ander gezin, dat ook bestaat uit Eftelingfanaten, bezoeken we nu al vier jaar de Efteling. En dan niet een dag, maar drie dagen achter elkaar.
Met slapen, in het boshuisje vlak bij het park.
Alles daaraan is leuk, vooral als je kind, zoals de vriendin die meegaat het noemde, eruitziet als een Eftelingadvertentie. Dit jaar had Ben die look, want hij mocht voor het eerst in De Baron.
De Baron, voor wie het niet weet, is een achtbaan die recht naar beneden gaat, meterslang. Een vrije val, maar dan in een wagentje, met je gezicht naar de grond gericht. Mijn idee van de hel, Bens idee van, nou ja, het allerliefst wat hij zou willen doen.
Maar hij moest wachten, want hij…
