“Wietze en ik kennen elkaar sinds 1988. We waren beiden ambitieus: hij was marineofficier, ik was marketingmanager. Geboren workaholics, er zat bij ons geen rem op. We maakten zeker tachtig uur per week, als we wekelijks twee keer samen aten, was het veel. Dus al heel snel – ik was toen 27 – maakten we de afspraak om nu keihard te knallen in onze carrières en dan te stoppen met werken als Wietze, die een jaartje ouder is, vijftig werd. Zomaar stoppen met werken was geen optie voor ons, want dan ga je je maar vervelen. We wilden de ruimte creëren om iets anders te gaan doen. Wat precies, dat wisten we nog niet. Het grootste cadeau dat je jezelf kunt geven, is tijd. En eerder stoppen met werken betekent dat je tijd…
