DE EERSTE KEER DAT IK OVER BABYBOTOX HOORDE, WAS ALS VROEGE TWINTIGER. IK ZAT OP het terras met een vriendin, die me vroeg of ik me een bepaalde vriendinnengroep nog herinnerde. “Tuurlijk”, zei ik. “Ik volg ze nog op Instagram. Hoezo?” “Nou,” fluisterde mijn vriendin, een beetje voorovergebogen, “zij zitten allemaal al aan de babybotox. Ik zweer het, echt iedereen doet het.” Noem me wereldvreemd, maar ik had nog nooit van babybotox gehoord. Het bleek geen botox voor heel kleine mensen te zijn (zou er nog eens bij moeten komen), maar ‘preventieve botox’, om fronsrimpels of kraaienpootjes te voorkomen.
Ik wist niet wat ik onthullender vond: dat dit bestónd of dat meiden van mijn leeftijd er al mee bezig waren – alsof er een geheime afspraak was gemaakt waar ik…