“Maud, ik heb veel over je nagedacht”, begint hij te praten. “Het eerste wat ik dacht was: wat zou een mooie, moderne, jonge en onafhankelijke vrouw zien in een ouderwetse kerel zoals ik? Monique, mijn echtgenote, moest altijd lachen om mijn stijfheid, mijn gebrek aan flexibiliteit. Door haar ben ik losser geworden en gemakkelijker.” Jurgen slaat zijn blik neer en zwijgt even, starend naar zijn handen die op tafel liggen. “Wij hadden een goed huwelijk, een heel goed huwelijk, waarin ik vooral veel van haar heb geleerd.” Hij kijkt me recht aan en zegt: “Zij leerde me niet alleen om de dingen niet zo serieus te nemen, zij leerde me ook wat houden van echt inhoudt.”
Ik voel me ongemakkelijk nu hij het over zijn vrouw heeft. “Hopelijk vind je…