VRIJDAG
En weer lopen Han en ik door de showroom van een keukenwinkel. Hij trekt lades open, klappert met deurtjes, leunt over kookeilanden en heeft overal een mening over. Knap vind ik dat. Ik voel me verloren in dit soort winkels, zo’n vrouw met twee linkerhanden en een open portemonnee. Blijkbaar ruikt de verkoper dat ook. “Kan ik u helpen, mevrouw?” “Jazeker”, antwoordt Han, voordat ik iets kan zeggen. Uit zijn achterzak trekt hij een papiertje waarop de afmetingen staan van zijn droomkeuken. “Laten we er even bij gaan zitten”, zegt de verkoper. “Hebben jullie zin in koffie?’
De verkoper en Han praten over de uitbouw, mengkranen en combimagnetrons, ik nip aan de zurige koffie en denk aan mijn vriendin Janna. Toen ik haar deze week aan de telefoon had,…
