ZATERDAG
Voor het tuincentrum staat een kleine file. Manon schuift haar zonnebril omhoog en zucht. “Blijkbaar zijn er meer die dit idee hadden.” Een verkeersregelaar wijst ons een parkeerplekje aan. Als Manon Titia even later in haar rode wandelwagen wil zetten, weigert ze pertinent. “Tiet lopen!”, gilt ze. Manon tilt haar toch op, maar Titia maakt zichzelf zo stijf als een plank. Geduldig legt mijn dochter háár dochter uit dat het een heel groot tuincentrum is, en dat ze nog maar kleine beentjes heeft. Maar de dwarse tweejarige blijft nee schudden. “We kunnen haar ook in de winkelwagen zetten als ze moe wordt…”, stel ik voor. Zo gezegd, zo gedaan. In de winkel schiet Titia alle kanten op. Ze zit overal aan, wat een hoop boze blikken van winkelmedewerkers oplevert.…
