Daar zit ze, blinkend als een kerstboom, blij als een kind “Gefeliciteerd, mama!”, zei huisgenoot P tegen zijn oude moeder. “Ben ik jarig?”, vroeg ze verrast. Ze is achtentachtig geworden, maar dat weet ze niet meer. Ze is als laatste overgebleven van een gezin met veertien kinderen, ook dat weet ze niet meer. Haar ogen zijn nog steeds knalblauw, maar haar gitzwarte haar is spierwit geworden. “Ja, je bent jarig”, zei P. “Leuk hè?” Ze knikte blij. Sinds een paar jaar woont ze in een verzorgingshuis, maar we hadden haar voor de heuglijke gelegenheid meegenomen naar een restaurant. Haar schoondochters bekijkt ze telkens weer met verbazing. Haar drie zoons herkent ze nog wel, al is ze hun namen vergeten.
“Gefeliciteerd, mama!”, zei P nog eens terwijl we het glas hieven.…
