Perplex bel ik het bedrijf, mijn voeten in een gestaag groeiende plas water Op een stormachtige ochtend blééf het maar kil in huis. De oorzaak was snel gevonden: de radiatoren van de centrale verwarming waren steenkoud. Ik ontluchtte ze, vulde de ketel bij, maar dat hielp niet. Daar daagde het akelige besef al: ik moest het verwarmingsbedrijf bellen. Dat is heikel, dat weet iedereen. Het gaat namelijk zo: “Nee, mevrouw, we kunnen niet toveren, dat wordt morgen... Nee, we weten nog niet hoe laat, er kan altijd een noodgevalletje tussen komen, hè? Ergens tussen acht en vijf. Fijne dag!”
Inderdaad ging het precies zoals ik voorspeld had. Ik wachtte de hele dag in het koude huis, de monteur kwam om kwart voor vijf, vroeg mij eerst op neerbuigende toon of…
