Mijn man plaagt me er soms mee. “Je vergeet nogal eens wat, hè?”, zegt hij als ik weer zuchtend naar mijn telefoon of autosleutels loop te zoeken. “Ja hallo, ik heb ook heel wat te onthouden”, kaats ik steevast terug. En dat klopt. Alle beslommeringen rond het maken van een weekblad zorgen geregeld voor een overlopend hoofd. “Mijn harde schijf zit vol”, zeg ik dan maar. Af en toe probeer ik de boel op te schonen, maar hoe dat je dat, een bezem door de bovenkamer halen? Opvallend is dat vooral triviale (bij)zaken zich blijvend in mijn achterhoofd nestelen. Vergezeld van het stampwerk uit mijn middelbareschooltijd: alle Duitse voorzetsels met de derde naamval – mit, nach, nebst… – dreun ik nog moeiteloos op. Tegelijkertijd moet ik bekennen dat Google mijn…
