Libelle Editie 49 - 2019

Ook het weekblad waarvoor ik destijds werkte, kreeg er eentje ter beschikking. En we mochten hem om de beurt gebruiken: de pc met toegang tot het internet. Rond 1997 kwam het World Wide Web in mijn professionele leven. Sommige zieners hadden het over een nieuw tijdperk, maar op onze redactie – die bepaald niet klein was – stond het apparaat er wat verloren bij. De meeste collega’s vonden dat internetgedoe maar overbodige luxe en velen dachten dat het vanzelf wel zou overwaaien. Thuis hadden we ook een abonnement. Via zo’n piepende en knorrende telefoonlijn begon ik het digitale universum te verkennen. En ik vond het leuk. Mijn toenmalige hoofdredacteur snapte er niets van: “Maar wat doe je dan als je ’s avonds het web op gaat?” Welnu, ik was na…

Hou van kou Ik ben een echt wintermens, ik heb nooit tegen de zon gekund. ’s Zomers blijf ik binnen, ik haal genoeg voorraad in huis om zo min mogelijk de deur uit te hoeven. Zodra het koud wordt, ga ik er weer lekker op uit! Zomer-liefhebbers, houden jullie maar een winterslaap, dan ga ik weer genieten van een heerlijke winter. Marjolijn Verheggen Altijd alles met liefde Superoma Met plezier kijk ik terug op de tijd dat ik vroeger bij opa en oma was. Oma heeft veel op mij en mijn broertje gepast en deed altijd leuke dingen met ons. Zo zat ze onder tafel met ons te picknicken, gingen we samen bramen plukken en dan jam maken. Ze heeft altijd alles met liefde gedaan, nooit was ze boos op…

DOROTHÉE GASSEN: “In 2009 werd mijn man plotseling ziek. Hij had 24 uur per dag zuurstof nodig en werd steeds afhankelijker van mijn hulp. Het mantelzorgen viel me zwaar, maar ik had veel aan de informatie die ik kreeg via de vereniging MantelzorgNL. Nu geef ik als ervaringsdeskundige voorlichting aan professionals in de zorg. Hierdoor kunnen zij mantelzorgers beter herkennen en ondersteunen. Door mijn verhaal te delen, laat ik zien dat mantelzorgers er niet alleen voor hoeven staan. Ik doe niet alleen iets voor een ander, deze voorlichtingen helpen mij ook om het verlies van mijn man, die inmiddels overleden is, te verwerken.” Mantelzorg.nl Meedoen aan Dit doe ik? Mail naar brieven@libelle.nl…

NEL (59): “De zoons van mijn vriend wonen bij zijn ex. Ze zijn halverwege de twintig, werken niet en komen amper het huis uit. Mijn vriend durft er weinig van te zeggen. Als wij erover praten, loopt het altijd uit op een discussie. Hoe los ik dit op?” BESPREKEN MET ZIJN EX “Heeft je vriend contact met zijn ex? Dan kan hij haar vragen hoe zij erover denkt. Als zij het ook niet goed vindt gaan zo, kunnen ze de kinderen misschien samen aan het werk krijgen. Dat is zijn taak, niet de jouwe.” Anita STEUN HEM “Wie weet stoort het hem ook, maar weet hij gewoon niet hoe hij dit probleem op kan lossen. Steun hem. Luister, reageer af en toe, maar sta vooral open voor zijn verhalen, want…

VOOR ALTIJD MIJN ZOON “Hij was het mooiste minimensje” Ik koos er bewust voor alleenstaande moeder te worden. Vier kunstmatige inseminaties volgden, zonder succes. Daarom ging ik voor ICSI, met twee gezonde embryo’s als resultaat. Eentje werd ingevroren, de andere teruggeplaatst. Twee weken later kreeg ik fantastisch nieuws: ik was zwanger! Maar tijdens de echo met tien weken was de gynaecoloog niet positief. Na uitgebreid onderzoek hoorde ik dat het jongetje in mijn buik leed aan body stalk anomaly: een ernstige aandoening zonder overlevingskansen. Hij had een navelbreuk, zijn wervel was gekromd, hij had geen bekken, maar één beentje en zijn darmpjes, lever en blaas groeiden uitwendig. Ik moest beslissen of ik zijn leventje wilde stoppen of door wilde zetten terwijl hij geen schijn van kans had. Ik koos voor…

ZATERDAG “Agnes heeft niet het hele verhaal verteld”, zegt Berthe. Ze staat onverwacht voor me in de boetiek en vraagt of ik tijd en zin heb om na sluitingstijd samen iets te drinken en liefst ook een hapje te eten. Ze was in de buurt, zegt ze, vandaar. Ik bel Han, hij vindt het prima. “Ik zit met Jessie in een cafeetje. Ze zoekt een andere baan. Bij het asiel heeft ze nauwelijks toekomst en nu vraagt ze haar oom Han om raad. Je begrijpt hoe vereerd ik me voel!” En nu zit ik tegenover Berthe. De jaren vallen weg als we met elkaar praten. “Ik krijg dat verhaal van Agnes niet uit mijn hoofd”, zegt ze. “Dan heeft ze het alleen nog maar gehad over haar schooltijd en de…