Libelle Editie 42 - 2019

Veel katten- en hondenbezitters weten het: dat huisdierenleed kan behoorlijk in de papieren lopen. Zo had de poes van mijn voormalige buurvrouw ooit een Nerf-pijltje – schietspeeltuig van kunstschuim – opgepeuzeld en moest het lieve beest vervolgens een operatie à € 1200,- ondergaan. De poes bleek hardleers, want een tijdje later verorberde ze opnieuw zo’n rondslingerend projectiel. Een tweede operatie van weer € 1200,- overleefde de Britse korthaar helaas niet. En de teckel van collega C. moest geholpen worden aan een hardnekkige hernia, een ingreep die haar spaarrekening met maar liefst € 1900,- deed slinken. Toch zou ze het morgen weer doen, zo werd me verzekerd. Door deze verhalen vroeg ik me af of die pittige bedragen niet iets te veel van het goede waren – ik meende dat ik…

Ik mis je Ik mis mijn eerste grote liefde. Dertig jaar hadden we geen contact, maar gelukkig was daar Facebook. Via Messenger stuurden we elkaar bijna dagelijks berichten. De gesprekken waren lief en inspirerend, ik kon alles bij hem kwijt, net als toen. Of het nu ging over werk, kinderen, onze relaties, muziek. Vaak startten we de dag met een berichtje. Het gaf me een gevoel gehoord te worden. Na een aantal maanden hebben we samen wat gedronken. Hij was niets veranderd: nog altijd lief en wijs. Ik zal niet ontkennen dat de jeugdvlinders weer ontwaakt waren. De gevoelens kwamen vooral voort uit het feit dat er iemand luisterde en aandacht voor me had. Ik heb nooit de intentie gehad om twee huwelijken op het spel te zetten. Mijn partner…

RINE LUIJENDIJK: “Naast mijn werk in mijn medisch pedicurepraktijk organiseer ik een jaarlijks terugkerende verwendag voor kankerpatiënten in mijn woonplaats. Een jaar nadat ik mijn moeder aan kanker had verloren, bood ik acht dames met borstkanker een gratis verwenbehandeling aan in mijn pedicurepraktijk. Inmiddels is dit uitgegroeid tot een groot, terugkerend succes in mijn woonplaats. Met 25 vrijwilligers (professionals in de zorg) hebben we dit jaar meer dan 80 kankerpatiënten – mannen en vrouwen – een dagje in de watten kunnen leggen met hulp van sponsors en giften van ondernemers. Zo kunnen patiënten hun gedachten verzetten en hoeven zij zich een dag niet ziek te voelen.” verwendagheerhugowaard.nl Meedoen aan Dit doe ik? Mail naar brieven@libelle.nl…

Henny (82): “Sinds mijn man vorig jaar is overleden, zit ik best vaak alleen thuis. Hoewel mijn kinderen regelmatig langskomen, zijn het vooral de doordeweekse dagen dat ik niemand zie of spreek. Hoe zorg ik ervoor dat ik me dan minder eenzaam voel?” DAGBESTEDING “Informeer bij verzorgingshuizen in uw omgeving naar mogelijkheden voor dagbesteding. U kunt er met ouderen uit uw eigen omgeving eten of meedoen met activiteiten of uitstapjes.” Maythe HOND ADOPTEREN “Als u nog mobiel bent, is het een idee om een oudere, zindelijke hond te adopteren die een nieuw warm huisje zoekt. Een hond is altijd blij om u te zien en u hebt ook een reden om vaker naar buiten te gaan.” Marlinda VRIJWILLIGERSWERK “Vrijwilligerswerk is een manier om weer onder de mensen te komen. Daarnaast…

MET VAKANTIE De zon scheen toen we na de eerste voorlopige diagnose in de tuin zaten. Het beloofde ook een mooie, zonnige dag te worden toen we die vroege ochtend op weg waren naar het ziekenhuis voor de definitieve uitslag. Met een bewonderingswaardige positiviteit besloot je vanaf dat moment te gaan genieten van je vakantie, zoals jij het noemde, het liefst in je eigen huis. Je genoot van de ijsjes, aardbeien en de bloemen die je kreeg, de vele bezoekjes en van de zon. Wij genoten met je mee. In je vakantie ontmoetten we alleen maar lieve mensen die graag voor je wilden zorgen. Het werd een zomer vol waardevolle momenten, mooie gesprekken, veel gelach en een enkele traan. Alleen maar zon en heel veel warmte. Je vakantie duurde drie…

ZONDAG Vanaf het moment dat we bij Manon onze trouwdatum hebben vastgesteld, praten Han en ik over hoe we het gaan aanpakken. “We vertellen het aan niemand”, heeft Han gezegd. “We gaan gewoon naar het gemeentehuis en daar trouwen we. Daarna bellen we iedereen. Hoe vind je dat?” Ik hoef er niet over na te denken. “Wat een verschrikkelijk saai idee”, zeg ik uit de grond van mijn hart. “Hoe denk je dat de anderen dat vinden? We hebben onze families al eerder lekker gemaakt met een groot feest dat vervolgens niet doorging. Nu het eindelijk wel doorgaat, willen we er niemand bij hebben. Dit vind ik niks, Han!” “Ja, als je het zo stelt, vind ik het ook geen goed idee”, beaamt Han. We kijken elkaar aan. Het is…