ZATERDAG
“Als jij dit huis had, zou je hier dan ooit weggaan?”, vraag ik aan Han. We liggen onder een grote parasol op luie ligstoelen aan het zwembad, waarin het roerloze water af en toe rimpelt. Ik kan me niet voorstellen dat we hier nog maar zo kort zijn. Jaap haalde ons van het vliegveld. Het was wennen aan de warmte, die een stuk intenser was dan wat we in Frankrijk gewend waren. “Heerlijk dat jullie er zijn!”, zei Jaap terwijl hij door het drukke verkeer laveerde. “We hebben het een beetje moeilijk met deze laatste zomer. Vooral Anja ziet enorm tegen het afscheid van ons geliefde huis op. Terwijl zij eigenlijk degene was die naar Nederland wilde, zodat ze haar dochters en kleinkinderen vaker kon zien. Maar nu het…
