Nova (27): “In bed in het huis van mijn ouders staar ik naar het plafond. Het is klaar, het is voorbij, kan ik alleen maar denken. Dit is wat ik de afgelopen dagen alleen maar wilde: dat het achter de rug was. Maar nu dat zo is, voel ik me alleen maar leeg, letterlijk leeg. Jimmy is weg, mijn kindje is er niet meer. Vijftien weken heeft hij in mijn buik geleefd, tot gisteren. Zo onwerkelijk. Maar om eerlijk te zijn, voelt mijn leven al weken onwerkelijk. Sinds mijn vriend me verliet, nu een maand geleden, is het of ik in een slechte film ben beland. Voorzichtig stap ik uit bed. Ik ben nog steeds wazig van de slaapmedicatie die ik gisteren kreeg voor de ingreep. Ik heb wat buikkramp,…