Mijn telefoon gaat, net wanneer ik aan het eind van de middag onderweg ben naar de supermarkt. Het is een onbekend nummer, dus ik neem nietsvermoedend op. “Hoi Liesbeth, met die-en-die. Heb je even tijd?” Nee, eigenlijk niet, ik loop in een winderige straat en ik ben ook niet voorbereid op het gesprek dat gaat komen, maar ik zeg: “Ja, hoor, barst los.” En daar gaat het mis. Want terwijl ik probeer mijn telefoon uit de wind te houden en het ook nog begint te regenen, krijg ik onverwacht nogal uitgebreide en niet al te zachtzinnige kritiek op een artikel dat ik heb ingeleverd. Bij de woorden “Dit is gewoon echt een slécht stuk, dat kennen we niet van jou”, besluit ik een bankje op te zoeken. Nog nooit heb…