De meeste schilderijen van Johannes Vermeer spreken voor zichzelf: sfeervolle tafereeltjes in een burgerlijke woonkamer. Rondom zien we de bekende elementen als het muziekinstrument, het kleed op tafel, de kaart langs de muur, en uiteraard een mijmerende jongedame. Wij kijken naar binnen, terwijl zij juist links door het glas-in-loodraam naar buiten kijkt.
Soms is er een tweede figuur voor een vleugje drama, maar daar blijft het bij.
Tussen die oer-Hollandse sfeerprenten is er maar een enkel doek waar vier personen op te zien zijn. Dat is De koppelaarster, een schilderij dat rond 1657 wordt gedateerd. Het doek is veel groter dan zijn overige genreschilderijen, maar dat is niet de belangrijkste reden waarom het een unieke plek inneemt binnen zijn oeuvre. Het onderwerp is ruig en laat geen ruimte voor verstilling…
