Op de wilde golven van de NoordzeeMijn geliefdeDaar strek jij je uitIk heb je stukje bij beetje tot me genomenBedekt met zout en schuim– Uit het dagboek van hertogin Elisabeth in Beieren
1
Elisabeths moeder was een en al paniek en razernij, een wervelstorm van rokken en schnaps stampte door het huis alsof ze de doden wakker wilde maken.
‘Sisi!’
Elisabeth had een hekel aan dat koosnaampje en dat wist haar moeder.
Ze vond het een kindernaam, en voor haar moeder was het een excuus om haar als zodanig te behandelen.
‘Sisi, waar zit je?’ Moeders stem kwam steeds dichterbij.
Elisabeth verstopte zich achter een statig hemelsblauw gordijn dat helemaal tot op de vloer reikte. Het gordijn paste bij het diepe blauw van de pluchen stoelen in de zitkamer, die…
