Nummer 39
De gangen van Grady High vulden zich na de vakantie met leerlingen. Gelach, grappen, geroezemoes, zoals gewoonlijk. Ik zat nu in de op een na hoogste klas. Vroeger was ik die stille jongen die bij het kerkhof woonde, nu was ik de stille jongen die bij het kerkhof woont en wiens moeder dood is. Nieuwsgierig geroezemoes, bezorgde blikken. Sommige docenten benaderden me behoedzamer, andere zoals altijd. Mij maakte het niet uit. Ik wilde niet anders worden behandeld en nieuwe vrienden hoefde ik ook niet. Ik wilde gewoon rust.
Alles wat ik die zomer had beleefd stond tussen mij en mijn klasgenoten in. Zij praatten over feestjes, ik dacht aan de dood van mijn moeder. Zij gingen voor het eerst naar Larry’s, ik wist dat die binnenkort ging sluiten.…