Libelle Bookazine Editie 11 - 2022

De lente was tot volle bloei gekomen en Marilla’s passen, meer ingetogen en rustiger sinds ze een dagje ouder werd, waren vandaag lichter en sneller in de jubelende blijheid van de natuur. Ze tuurde door het netwerk van bomen en haar blik bleef liefdevol op het Groene Huis rusten, waarvan zonlicht in trotse fonkelingen van de ramen weerkaatste.L.M. Montgomery, Anne van het Groene Huis, hoofdstuk XXVII Het was een door regen gekoelde meimaand die meer als winter dan voorjaar voelde. De appel-, kersen en pruimenbomen bloeiden minder uitbundig dan gebruikelijk. Bloesemblaadjes lagen als confetti op het geveldak en werden zonder dat iemand ze zag van de overhangende dakrand gespoeld. Marilla en Matthew werkten zij aan zij als paarden met oogkleppen voor; ze ploegden eenvoudigweg voort zoals ze dat altijd hadden…

1 Er komt een gast Februari 1837 Tijdens een sneeuwstorm schijnen zon en maan hetzelfde. Ze werpen dezelfde schaduw, met vage randjes, als paardenbloemen in een briesje. Dat viel Marilla op toen ze het silhouet van de slee van haar vader over het besneeuwde pad zag aankomen. De Farmer’s Almanac had een zachte winter voorspeld. Maar het was eind februari en de sneeuwbanken werden alleen maar hoger, waardoor de dertienjarige Marilla zich afvroeg of het ooit nog lente zou worden. Het was moeilijk om je de appelgaard bloeiend en groen voor te stellen onder deze deken van wit en schaduw. Ze keek uit het nieuwe zitkamerraam. Het was de grootste kamer van het huis en had tot dan toe gediend als slaapkamer voor het hele gezin Cuthbert: Marilla, haar…

15 Rebellie Februari 1838 ‘Wil Matthew alweer niet eten?’ vroeg Marilla toen Hugh als enige aan tafel plaatsnam. ‘Dat is al de derde keer deze week.’ Ze schepte rundvleespastei uit de gietijzeren pan. ‘Ik weet niet hoe hij op krachten kan blijven voor het werk op de boerderij als hij zijn avonden overslaat om rond te lummelen.’ ‘Hij is naar een politieke bijeenkomst. Jongens van zijn leeftijd hebben behoefte aan actie.’ Marilla legde een schone vork bij het bord van haar vader. Het metaal glom in het lamplicht. Ze had het met azijn gepoetst. ‘Er is overdag genoeg te doen om in actie te blijven.’ Hugh prikte zijn vork rustig in zijn pastei en verkruimelde de korst in de jus. ‘Ik bedoel politieke actie. Jonge mannen voelen de behoefte…

26 Een kind wordt geboren November 1860 Een ijskoude maar sneeuwloze november strekte zich uit over het eiland, dat nog baadde in de felle goud-paarse kleuren van de herfst. De bomen hielden ondanks de bijtende rukwind hun kleuren vast. Zonlicht was als een zacht waas door het dak van onzichtbaar ijs. Marilla zat alleen bij het vuur in de keuken een paar van Matthews wollen sokken te stoppen toen Rachels oudste zoon, Robert, van Lyndes Laagte de laan op kwam hollen. Hij had de bouw van een vos, klein en beweeglijk, en hij rende met een snelheid waar Marilla pijn van in haar knieën kreeg. Hij deed haar denken aan Rachel op die leeftijd, als die een jongen zou zijn geweest en de vrijheid zou hebben gehad om rond…

Ik ben weinig ambitieus aan dit boek begonnen. Ik wilde eenvoudigweg het mysterie oplossen dat in hoofdstuk 37 van Anne van het Groene Huis wordt beschreven: ‘Wat een knappe man,’ zei Marilla verstrooid. ‘Afgelopen zondag in de kerk zag hij er zo lang en mannelijk uit. Hij lijkt vreselijk op zijn vader op die leeftijd. John Blythe was zo’n aardige jongen. We waren ontzettend goede vrienden. Mensen noemden hem mijn beau.’ Anne keek op, plotseling een en al oor. ‘O, Marilla. Wat is er dan gebeurd?’ Die vraag van Anne heeft mijn hele leven door mijn hoofd gezongen. O, Marilla. Wat is er dan gebeurd? Deze roman is mijn antwoord op die vraag. Het is mijn invulling van Marilla Cuthbert en de fundering van het Groene Huis voordat Anne Shirley…

Het schrijven van een boek is altijd een reis van de ziel en het hart. Ik ben heel wat mensen oneindig dankbaar dat ze aan mijn zijde hebben gestaan om me te helpen om van dit boek alles te maken wat het kon zijn: Rachel Kahan, ik heb nooit geweten dat de relatie tussen een auteur en redacteur er een kan zijn die je leven transformeert... tot ik jou leerde kennen. Dank je wel voor je geloof in mij voordat ik zelf wist welke zaden er in het verhaal lagen verborgen. Ik geloof in goddelijke interventie en ben ervan overtuigd dat elk pad dat ik in het verleden heb gekozen me naar jou heeft geleid, een gelijkgestemde boezemvriendin. En bedankt, MJ, A en Taylor voor de talloze momenten van filmgenot…