Libelle Bookazine Editie 8 - 2021

De 44-jarige chocolatier Lotte Bonnet is al jaren gelukkig met haar man Emil, een voormalige vluchteling uit Bosnië. Dan gebeurt er plotseling iets verschrikkelijks: tijdens het lopen van de Camino – de bedevaart naar Santiago de Compostella – maakt Emil ineens een eind aan zijn leven. Lotte blijft totaal ontredderd achter. Als ze elf maanden later naar Bosnië afreist om er Emils as uit te strooien, ontdekt ze dat haar geliefde tegen haar heeft gelogen over zijn identiteit. De advocaat die Lotte in Sarajevo inschakelt om onderzoek te doen naar Emils verleden, komt tot een schokkende ontdekking. Ze besluit zelf de Camino te gaan lopen, exact volgens de route van Emil, om te achterhalen wat haar geliefde tot zijn wanhoopsdaad heeft gedreven. Dan blijkt er iemand te zijn die er…

De huisartsenfamilie Aussems in Eben-Emael (B) Guy Aussems * 1914 – † 1978 Oudste kind van de familie Aussems. Broer van Maria en Catharina Aussems. Huisarts in Eben-Emael in België, net over de grens bij Maastricht. Vader van Agnes Damen-Aussems. Catharina Aussems * 1917 – † 1979 Huisarts. Treedt in 1946 toe tot de benedictinessen in het klooster van Ermeton-sur-Biert (soeur Catharina) in de Waalse Ardennen. Heet vanaf dan soeur Catharina. Zus van Guy en Maria. Maria Aussems * 1919 – † 1979 Jongste kind van gezin Aussems. Woont vanaf 1940 in Zuid-Frankrijk. Zusje van Guy en Catharina. In Wolder, Maastricht, Zuid-Limburg (NL) en de Ardennen (B) Mia Blekers * 1959 – † 1988 Moeder van Nina en Théa en dochter van Sarah Blekers. Sarah Blekers * 1920 – †…

Théa Ik heb altijd gevoeld dat Nina bestond. Ergens op deze wereld. Toen ik bijvoorbeeld als kind in mijn eentje boven op mijn kamer met mijn barbies speelde, was het alsof er een meisje naast me zat. In gedachten praatte ik met haar. Ik speelde nooit alleen. Ik was ook nooit alleen. Dat meisje was altijd bij me. Ik was daarom ook niet écht verrast toen ik ontdekte dat Nina bestond. Het was de leugen die me schokte. En wat die twee ons hebben aangedaan. Ja, vooral dat laatste. 1 Prades, Pyrénées-Orientales, opening Natuurwinkel Fleurie, zaterdag 6 juli 2019 ‘Nina, hoe ver ben je? Onze gasten wachten.’ Gigi waggelt de keuken binnen en komt naast me staan. Achter de deur, in de winkel, klinkt het geroezemoes van pratende mensen. ‘Bijna…

Je droeg een bruin jurkje en een kroon van gele brem toen we je vonden. Dat was op 27 juni 1988. Je was net veertien geworden. De zon scheen genadeloos. De bergen leken te trillen van de hitte en de atmosfeer was zwoel. Achter je stond een stalen korf waaruit rook omhoogkringelde. Je had wierook van sparrenhars en lavendel gemaakt. De geur verzachtte de stank van de dood en hing als een sluier boven de vallei. Je armen en benen waren bebloed, door de doornen van de wilde rozen waarmee je haar lijk had versierd. Met gesloten ogen zat je naast haar lichaam en zong een soort mantra. Je heldere stem resoneerde door het dal en leek perfect te harmoniëren met het monotone gesjirp van de krekels. Aah-ooh-eeh. Aah-ooh-eeh. Dat…

Velen waren mij tot steun bij de totstandkoming van Het bloemenmeisje, zowel tijdens de fase van research als tijdens het schrijven. Dus dank aan allen die me hielpen; met het lenen van boeken, met het vertellen van anekdotes, met het geven van tips en met het delen van ervaringen uit hun beroep. Een speciaal woord van dank voor: Priorin Marie-Paul van het Monastère des Bénédictines d’Ermeton, voor haar gastvrijheid en haar uitleg over het kloosterleven. Peter Jennekens, Kevin Amendt en Wiel Felder voor de uitgebreide urenlange rondleiding door de grotten van Valkenburg met de uitvoerige toelichting op de ondergrondse wereld. Gaston Acezat voor de verhalen over de natuur in de bergen tijdens onze wandelingen door de Pyreneeën. Hans Bouman, deken van het dekenaat Heerlen, voor zijn toelichting op het leven…

Sylvie, de mooie, briljante, succesvolle oudste dochter van de Chinees-Amerikaanse familie Lee, vliegt naar Nederland voor een laatste bezoek aan haar stervende grootmoeder – en verdwijnt dan spoorloos. Sylvie is geen vreemde in Nederland: ze groeide er op in het gezin van haar oom, omdat haar eigen ouders als ongeletterde immigranten te arm waren om hun beide dochters te kunnen onderhouden. Ze verhuisde pas weer terug naar haar familie in New York toen ze negen was. Amy, de beschermd opgegroeide tweede dochter van de familie Lee, was nog te jong om zich dit alles te kunnen herinneren. Zij heeft altijd tegen haar grote zus opgekeken als de sterke en onverschrokken alleskunner die haar overlaadde met onvoorwaardelijke liefde. Nu Sylvie is verdwenen, is het Amy’s beurt om doortastend te zijn. Angstig…