Libelle Bookazine Editie 7 - 2021

Verhalen zijn zo uniek als de mensen die ze vertellen, en de beste verhalen hebben een verrassend einde. Tenminste, dat zei de vader van Travis Parker vroeger altijd. Travis kon zich nog herinneren hoe zijn vader dan naast hem op bed ging zitten en moest glimlachen als Travis hem om een verhaaltje smeekte. ‘Wat voor verhaaltje wil je horen?’ vroeg zijn vader dan. ‘Het beste ooit,’ was Travis’ antwoord. Meestal bleef zijn vader even stilzitten, waarna zijn ogen oplichtten. Dan sloeg hij zijn arm om Travis heen en vertelde hij op de perfecte toon een verhaal dat Travis vaak nog lang wakker hield nadat zijn vader het licht had uitgedaan. Het zat altijd vol avontuur en gevaar en opwinding en reizen die plaatsvonden in en rond het kleine kustplaatsje Beaufort…

1 Mei 1996 ‘Waarom wilde ik je hier ook alweer bij helpen?’ Kreunend en met een rood hoofd probeerde Matt de jacuzzi naar het pas uitgezaagde gat in het houten terras te duwen. Hij gleed weg en voelde hoe zweetdruppels over zijn voorhoofd liepen en in zijn ogen prikten. Het was warm, veel te warm voor begin mei. Veel te warm voor deze klus, dat was een ding dat zeker was. Zelfs de hond van Travis, Moby, lag in de schaduw te hijgen met zijn tong uit zijn bek. Travis Parker stond naast hem tegen het enorme gevaarte te duwen en slaagde erin zijn schouders op te halen. ‘Omdat je dacht dat het leuk zou zijn,’ zei hij. Hij boog zijn hoofd en duwde. De jacuzzi, die wel bijna tweehonderd…

15 Februari 2007 Travis probeerde de herinneringen van bijna elf jaar geleden van zich af te schudden en vroeg zich af waarom ze hem zo helder voor de geest stonden. Was het omdat hij nu oud genoeg was om te beseffen hoe bijzonder het was om zo halsoverkop verliefd te worden? Of simpelweg omdat hij de intimiteit van die dagen miste? Hij wist het niet. Er was veel wat hij de laatste tijd niet wist. Er waren mensen die beweerden dat ze de antwoorden hadden, of in elk geval de antwoorden op de grote levensvragen, maar Travis had ze nooit geloofd. Ze spraken en schreven met een zekerheid alsof ze zichzelf wilden overtuigen. Als er één iemand was die alle antwoorden had, dan zou Travis de volgende vraag willen stellen:…

De gedempte kleuren van de winter hadden plaatsgemaakt voor de weelderige kleuren van de late lente, en terwijl Travis op de veranda achter het huis zat, kon hij vogels horen. Tientallen, misschien wel honderden vogels riepen en floten, en zo nu en dan vloog een zwerm spreeuwen in formatie op uit de bomen alsof ze een choreografie uitvoerden. Het was zaterdagmiddag en Christine en Lisa waren nog steeds op de schommelband aan het spelen die Travis vorige week had opgehangen. Omdat hij een lange, trage boog wilde creëren voor de meisjes, iets anders dan een standaardschommel, had hij een paar lage takken afgezaagd en het touw zo hoog mogelijk in de boom vastgemaakt. Een uur lang had hij die ochtend de meisjes geduwd en geluisterd naar hoe ze hadden gegild…

Goed dan, ik zal eerlijk zijn. Soms is het gewoon moeilijk om een dankwoord te schrijven, simpelweg omdat ik in mijn leven als schrijver een professionele stabiliteit heb die volgens mij tegenwoordig best zeldzaam is. Als ik aan mijn eerste romans denk en de dankwoorden teruglees, neem bijvoorbeeld Message in a Bottle of De redding, dan zie ik de namen staan van mensen met wie ik vandaag de dag nog steeds samenwerk. Niet alleen heb ik al vanaf het begin van mijn schrijverscarrière dezelfde literair agent en redacteur, ik heb dezelfde publiciteitsagenten, filmagent, entertainmentadvocaat, omslagontwerper, salesmensen en een producer die drie van de vier filmadaptaties op haar naam heeft staan. Dat is fantastisch, maar soms voel ik me een beetje saai als het gaat om het bedanken van deze mensen.…

1988. Hoog in de Franse Pyreneeën vindt de politie een verwilderde tiener bij het lijk van haar moeder. Het meisje krijgt de naam Nina Fleurie, het bloemenmeisje. De moord op haar moeder wordt nooit opgelost. Dertig jaar later ontwikkelt Nina geneesmiddelen op basis van kruiden. Zakelijk heeft ze succes, maar privé is ze een zonderling. Dan komt Nina erachter dat ze een tweelingzus heeft. Samen duiken ze in het bizarre verleden van hun moeder. Als haar zus verdwijnt, raakt de zoektocht in een stroomversnelling. Na een bezoek aan een grot in Zuid-Limburg en een klooster in de Ardennen stuit Nina op de mensen die het leven van haar moeder verwoestten, waarna een onbekende nu de jacht op haar opent. Dit Bookazine ligt 22 juli in de winkel…