Ik heb maar twee voornemens dit jaar, maar wel twee grote, schitterende, geweldige.
1) Hem vinden, de jongen van de bushalte.
2) Mijn eerste echte baan vinden bij een tijdschrift.
Verdorie. Ik wou dat ik ze met potlood had opgeschreven, want dan zou ik ze uitgummen en de volgorde omdraaien. Het allerliefst zou ik eerst de onwijs coole aanstelling bij een tijdschrift vinden en daarna de busjongen tegen het lijf lopen in een café, terwijl ik iets gezonds vasthoud als lunch dat hij onhandig uit mijn handen slaat, waarna hij opkijkt en zegt: ‘O, ben jij het. Eindelijk.’
En dan slaan we de lunch over en gaan in plaats daarvan in het park wandelen, omdat onze trek is verdwenen maar we de liefde van ons leven hebben gevonden.
Dat dus.…
