Libelle Bookazine Editie 5 - 2020

Degenen evenwel die de bewegingen van de eigen ziel niet oplettend volgen, zijn noodgedwongen ongelukkig. Marcus Aurelius uit: Overpeinzingen Woord vooraf Het verhaal van Safia en haar familie speelt zich af in twee culturen: de Nederlandse en de Marokkaanse. De eerste is mij wel bekend; de tweede is mij onbekend, vol subtiele en mogelijk zelfs verborgen waarden die ik niet kan aanvoelen. Toch wilde ik dit verhaal vertellen toen ik het hoorde, omdat het gaat over een noodgedwongen keuze van een moeder en het effect daarvan op volgende generaties. Patronen worden doorgegeven: angst, schaamte en spijt, maar ook respect, trots en vergeving zijn emoties die culturen overstijgen en mensen verbinden. Ik wilde Safia, haar dochters en haar kleindochters beter leren kennen en niet, enkel als toeschouwer, mijn (voor)oordeel over hen…

Safia Ik dein mee op de bewegingen van moeders rug, verstop me in de graanvelden van vader, luister naar het verhaal van de krekel, snoep van de stapel met honing doordrenkte broodjes. Bij de poort staat de ezel en onder de oude vijgenboom droog ik couscous met mijn zussen. We zwaaien naar de twee kleine jongens die spelen op de markt. Ik laat de vreemd vertrouwde jongen binnen in mijn keuken, in mijn huis, in mijn hart, waar zijn stem niet zal vervagen en zijn geur nooit zal vervliegen. Dan loop ik het pad op, de weg die ik moet gaan, waar de wervelwind mij omhult en bedekt met zand. Haar lichaam, een broos omhulsel, was ze vaag gewaar. Haar armen lagen naast haar met naar beneden gedraaide handpalmen, rustend…

Zes totaal verschillende mensen: een bedroefde weduwnaar die na het verlies van zijn vrouw moeite heeft om opnieuw zijn draai te vinden; een gay casting director met een ingedutte relatie; een overbelaste werkende moeder van een tweeling die na een vechtscheiding nooit meer aan de man wil; een mooi pubermeisje met grootse dromen die héél anders zijn dan haar dagelijkse schoolleven; een ogenschijnlijk hippe geneeskundestudent die in zijn hart verlangt naar eenvoud; en een jonge kassière in een buurtsupertje die het leven het overzichtelijkst vindt met alleen haar kat als huisgenoot, want die heeft tenminste geen verborgen agenda. Ze wonen allemaal in het centrum van Amsterdam, maar lijken aanvankelijk niets met elkaar te maken te hebben. Tot hun levens op onvermoede manieren met elkaar vervlochten blijken te zijn, en de…