Inhoudsopgave van Editie 4 - 2020 - Libelle Bookazine

Mijn getuigen zijn jullie. JESAJA 43:10 Herinneringen zijn gebeurtenissen waar je niet langer aan wilt denken. JOAN DIDION Hannah Berlijn, 1939 Ik was bijna twaalf toen ik besloot mijn ouders te doden. Ik had mijn plan al klaar. Ik zou naar bed gaan en wachten tot ze sliepen. Dat merkte ik altijd, want papa deed steevast de grote, zware, openslaande ramen dicht en sloot de dikke bronsgroene gordijnen. Dan zei hij wat hij elke avond zei na het avondeten, dat in die tijd niet veel meer was dan een dampende kom smakeloze soep: ‘Er is niks aan te doen. Het is voorbij. We zullen hier weg moeten.’ Waarop mama begon te schreeuwen en hem met overslaande stem verwijten maakte. Ze ijsbeerde door het appartement – haar fort in het hart…

Zaterdag 13 mei Ik heb gehoord dat als je sterft, je leven voor je ogen voorbij-flitst tot het moment dat je hersens uitvallen, maar dat je geen pijn of nostalgie voelt. Na ons vertrek uit Duitsland leek ik nog maar drie herinneringen uit mijn kindertijd te hebben. De eerste is dat ik in de armen van Eva lag, dicht tegen haar grote, warme boezem aan in het bed van haar piepkleine kamertje naast de keuken. Papa zei dat ik te jong was om daar zo’n levendige herinnering aan te hebben, maar ik herinnerde me nog duidelijk haar parfum van citroen, bergamot en cederhout vermengd met de geur van zweet en kruiden. Dit was de vrouw die had geholpen me op de wereld te zetten en voor me had gezorgd terwijl…

Anna 2014 Vandaag ga ik ontdekken wie ik ben. Ik ben er, pap, in het land waar jij bent geboren. Als we uit het vliegtuig stappen is het zonlicht buiten verblindend, maar de douane is bijna in duisternis gehuld. Ze doorzoeken mams bagage en de vrouwelijke beambte complimenteert haar met haar jurken. ‘Zoiets heb ik nooit gehad. Hoeveel dagen blijven jullie hier? U hebt er genoeg om u heel vaak om te kleden,’ zegt ze, en ze maakt de klinkers lang, terwijl haar gezichtsspieren constant in beweging zijn. Ik word al doodmoe als ik er alleen maar naar kijk. Vandaag ga ik tante Hannah ontmoeten. Ik heb tegen mezelf gezegd dat ik rustig moet blijven. De man die ons helpt onze koffers weer dicht te doen, vraagt aan mama of…