Een seconde na de eerste spetters, voelt Yvon een hand in haar kraag die haar van de koeienkont vandaan trekt. Haar moeder, ook in de melkstal, zag de staart al omhoog gaan terwijl Yvon bezig was de uier met een doek af te vegen voordat ze de spenenbekers erop zou aansluiten. Iris en Yvon zijn niet vies van wat poep en plas. ‘Kinderen vinden vaak dat het hier stinkt, maar wij zijn het gewend.’
Later, tijdens het ontbijt, schaaft Iris een dikke plak kaas af voor op een cracker. ‘Grote kans dat die is gemaakt van onze melk, want wij leveren aan deze fabriek’, klinkt het trots. Want trots is de tweeling zeker, ook al pochen ze er niet mee, zegt Yvon. Ze zijn zich maar al te bewust van…
