Ik ben opgegroeid in een oude boerderij in Luxemburg. Mijn ouders kochten het vervallen gebouw voor een inmiddels onvoorstelbaar laag bedrag en besloten het zelf op te knappen. Mijn vader trommelde een groep vrienden op en kamer voor kamer, steen voor steen, renoveerde hij het huis. Toen ik geboren werd, moest er een kamer bij en zo ook bij de geboorte van mijn twee zusjes. Dit betekende dat het verbouwingsproces lang duurde en mijn moeder veel geduld moest opbrengen.
Maar het betekent ook dat mijn vader kleine herinneringen en grapjes in het huis heeft achtergelaten op plekken die alleen wij kennen en waar de huidige bewoners geen weet van hebben. Zo zijn er lege bierflesjes, van hem en z’n vrienden, in een paar muren verwerkt. Als herinnering aan al die…
