Wie in een kloosterbibliotheek in de Hoge Middeleeuwen een boek wilde opzoeken, had weinig aan de catalogus. Die was meestal incompleet en onoverzichtelijk. Bibliotheekcatalogi waren dan ook helemaal niet bedoeld om gemakkelijk boeken te vinden, betoogt Tjamke Snijders in het tijdschrift BMGN. Snijders deed onderzoek naar het Luikse Sint-Laurentiusklooster, dat ook zo'n incomplete catalogus had. Titels van specialistische boeken ontbraken erin, net als werken die kerkelijke leiders problematisch konden vinden. Blijkbaar, concludeert Snijders, was de catalogus niets meer dan een lijst van de boeken die overduidelijk recht in de leer waren, bedoeld om indruk te maken op buitenstaanders. Als bezoekers echt boeken wilden inzien, moesten ze hulp vragen van de kloosterlingen. Die konden dan meteen bepalen of de inhoud wel geschikt was voor vreemde ogen.…
