“Toen de Dolly Dots op hun hoogtepunt waren, zat ik op de lagere school. Tien, elf jaar is een leeftijd waarop je helden hebt. De Dolly Dots hadden leuke liedjes en dansjes, dus net als alle meisjes van mijn leeftijd was ik een echte fan, met posters aan de muur van mijn kamertje en ik had hun lp’s. Op vrijdagmiddagen mochten wij voor de klas iets leuks doen, een dansje of zoiets. Dus met een vriendinnengroepje deden wij dan, playbackend, altijd Dolly Dots-dansjes, met bijpassende ‘Dolly Dots’-kleding. De mijne knutselde ik, van een T-shirtje en met tule, zelf in elkaar. Die optredens oefenden we bij iemand thuis, met cassettebandjes die we van de radio opnamen en waar de dj er bij het begin en einde van een nummer altijd doorheen…