Inhoudsopgave van Editie 57 - 2021 - Helden Magazine

Ik ging mee naar het boksen, zat vlak achter Muhammad Ali en zag Arnold Vanderlyde een bronzen medaille pakken Ik was tien jaar oud toen we zes weken naar Amerika gingen. Het was in de tijd dat mijn vader bij Vrij Nederland werkte en we weleens plotseling ergens anders moesten slapen, of zoals in dit geval wat langer het land uit moesten. Frits en Henk van Dorp hadden weer eens een schandaal onthuld, waardoor het beter was even met z’n allen naar het buitenland te gaan. En dus werd het zes weken Amerika en ging bij mijn zus Kim en mij de vlag uit. Eerst bezochten we New York, waar we voor het eerst naar de McDonald’s mochten. Ik herinner me nog de vreugdedans die mijn zus en ik op…

10X VOOR €59,99 I.P.V. € 83,90 (TOT WEDEROPZEGGING) 28,5% KORTING 5X VOOR €34,99 I.P.V. € 41,95 (TOT WEDEROPZEGGING) 16,5% KORTING 3X VOOR €23,99 I.P.V. € 24,97 (TOT WEDEROPZEGGING) 5% KORTING OOK LEUK OM CADEAU TE GEVEN GA NAAR WWW.HELDEN.MEDIA/ABONNEER OF BEL 0251 - 25 79 24 VRAGEN OVER ABONNEMENTEN KUN JE PER MAIL STELLEN VIA KLANTENSERVICE@ABOLAND.NL OF TELEFONISCH VIA 0251-25 79 24 (€0,10 PER MINUUT). JE KUNT OOK NAAR WWW.HELDEN.MEDIA/KLANTENSERVICE GAAN EN HET JUISTE SERVICE FORMULIER INVULLEN. DE AANBIEDING IS GELDIG TOT EN MET 31/12/2021 EN IS INCLUSIEF VERZENDKOSTEN. PRIJSWIJZIGINGEN, DRUK-EN ZETFOUTEN VOORBEHOUDEN. HELDEN MAGAZINE KOST IN DE WINKEL €7,99. ABONNEMENTEN IN HET BUITENLAND ZIJN MOGELIJK. JE ABONNEERT JE TENMINSTE VOOR HET OPGEGEVEN AANTAL EDITIES EN TOT WEDEROPZEGGING. OPZEGGEN NA ONTVANGST VAN DE EERSTE EDITIE UIT DE GEKOZEN ACTIEPERIODE IS…

Het zwembad in de tuin is goed zichtbaar door de grote ramen die van het plafond tot de vloer reiken. In zijn werkkamer aan huis in Waalre hangt een schilderij van een juichende ‘Pietje van Puffelen’, zoals Pieter van den Hoogenband zichzelf geregeld gekscherend noemt, met ook zijn oude rivaal Alexander Popov erop. Het kunstwerk verwijst naar zijn internationale doorbraak, de EK in Istanbul. In 1999 won hij daar zes gouden plakken. Met als hoogtepunt de gewonnen finale op het koningsnummer de 100 meter vrije slag tegen de destijds onverslaanbare geachte tsaar van de sprint, Alexander Popov. Het was de wisseling van de wacht. In 2000 won Pieter olympisch goud op de 100 vrij en hij pakte ook de titel op de 200 vrij door het Australische wonderkind Ian Thorpe…

De Olympische Spelen van 1972 in München waren mijn eerste ‘bewuste’ Spelen. Die dramatische Spelen vonden plaats in het jaar dat ook Het Grote Albert Heijn-Shell Sport en Spel Boek in de schappen lag. Dat boek hadden wij als voorpret in huis, wij en 250.000 andere gezinnen. Ik was elf jaar en las alles. En ik weet nu nog meer dan de helft op te dreunen van wat in dat boek stond. Dus als je mij vraagt: met wie zat kanoster Mieke Jaapies tijdens de Spelen van Mexico 1968 in de K-2? Dan antwoord ik: Thea Duif. Mieke Jaapies was mijn held, ik denk vooral door de grappige naam. In München won ze uiteindelijk olympisch zilver in de K-1. Na de Palestijnse gijzelingsactie en de moord op elf Israëlische sporters…

Alberto Juantorena, Cuba. Geweldige norse kop. Won tijdens de Spelen van 1976 in Montreal de 400 en de 800 meter. Lange passen, kwam van achteruit. Fenomenale finales. De medaille voor de 800 meter zou hij, terug in het vaderland, aan Fidel Castro geven. Mijn vader legde mij geduldig uit wat Cuba voor soort land was. En wie Fidel Castro was. De naam Che Guevara hoorde ik die dagen denk ik ook voor het eerst. Ik was vijftien jaar, begreep het allemaal maar half. “Foute boel,” zei mijn vader. Dat weet ik nog goed. Maar hoe kan zo’n atleet nou foute boel zijn? Als je zo hard kan lopen, is niks meer foute boel.…

Edwin Moses won in 1976 in Montreal de 400 meter horden in 47,64 seconden. Wereldrecord. Hij zou daarna tien jaar lang ongeslagen blijven. En tussen de horden altijd maar dertien stappen in plaats van de gebruikelijke veertien. Kijk, dat was wat! En wij altijd maar meetellen. Moses aan de start was een feestje bij ons thuis. 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13 en… hoppa, ja! Er zaten zelfs weleens ‘twaalfstappers’ tussen. Als dat zo was, riepen we moeder uit de keuken. Topsport zonder weerga!…

10 JULI 2004 De huwelijkskus tussen Ruud en Leontien van Nistelrooij. “Dit is nou wat je noemt de balkonscène met de keurig geregisseerde balkonkus. Dat we gingen trouwen was wel een dingetje in Heesch. We trouwden kort na het EK in Portugal en daar stonden wij, de 28-jarige prins en zijn prinses. Ik speelde al bij Manchester United, de pers was ingelicht, niet door ons overigens. Het plein stond helemaal vol, er stonden zelfs dranghekken. Laten we elkaar dan maar een kus geven, dachten we. We leerden elkaar kennen in ons laatste jaar van de mbo, toen we negentien waren, en zijn inmiddels 26 jaar samen. Wij zaten de laatste twee jaar van de opleiding bij elkaar in de klas, gingen vriendschappelijk met elkaar om, hielpen elkaar met toetsen. Pas…

Frits Barend is sportjournalist, vormde jarenlang een duo met Henk van Dorp en lanceerde Helden in 2009 met dochter Barbara. Twee uur voor Nederland-DDR, op 30 juni 1974, werd dochter Barbara geboren, waarna ik de wedstrijd nog net op televisie kon zien Toen Nederland in 1974 voor de eerste keer na de oorlog deelnam aan een groot voetbaltoernooi, het WK, waren de verwachtingen, ondanks de aanwezigheid van Johan Cruijff, niet al te hoog. Maar gaandeweg het toernooi werd een gezond kind gebaard: de Oranjegekte. Het leuke is dat in de eeuw voor internet en digitaal contact nauwelijks tot de spelers doordrong wat ze losmaakten in Nederland. Later hoorden ze pas van oranje versierde straten en deinende pleinen. Ook voor spelers die gewend waren aan het winnen van Europa Cups was…

“Voetbal is mijn sport en ik ben keeper geweest, een individualist en eenling in een team. Ik ben gaan tennissen, omdat je dan alleen zelf verantwoordelijk bent voor wat goed en fout gaat. Er is geen team waarop je kunt terugvallen. Om die reden wil ik dat mijn kinderen aan teamsport doen en aan een individuele sport. ‘Held’ vind ik een groot woord, maar met zijn manier van spelen, zijn persoonlijkheid en gedrag heeft McEnroe het tennis veranderd. Ik hou ook van dat rebelse, al worden we allemaal - niet negatief bedoeld - steeds meer een karikatuur van onszelf en deel ik de mening van Veronica Inside-collega Wim Kieft dat we uiteindelijk steeds meer en ook iets te veel in onszelf gaan geloven, haha. Bij de uitgesproken individualist McEnroe is…

Auteur, columnist en lid van cabaretgroep ‘Niet Uit Het Raam’ (NUHR). De tien kilometer liep ik in 39 minuten. Het wereldrecord stond toen op ongeveer 27 minuten. Omgerekend werd ik acht rondjes ingehaald… Ze komen er weer aan, de grote toernooien. Het EK voetbal en de Olympische Spelen. Voor mij altijd weer een periode om mijn eigen sportverleden te overdenken en te accepteren. Als jongetje, tot en met mijn 53ste, heb ik ervan gedroomd om mee te mogen doen met zo’n groot toernooi. Waarom is het dan nooit gelukt? Waarom ben ik nooit geselecteerd? Ik merk dat het jullie ook verbaast. Ik zal het – ook voor mezelf – proberen uit te leggen. Ik ben begonnen met dromen over voetbal. Ik speelde in de interregionale jeugd van SDO in Bussum.…

‘Ik heb jarenlang gedacht dat die top voor mij onbereikbaar was. Marianne Vos had een bizar hoog niveau. Daar kon niemand aan tippen’ Op enkele van de meest cruciale momenten in haar carrière moest ze afrekenen met brute pech. Toch omschrijft Annemiek van Vleuten zichzelf als een geluksvogel. Zij beseft dat het wielrennen haar veel meer heeft gebracht dan alleen een mooi palmares. “Ik voel me heel rijk en die rijkdom zit bij mij niet in uitslagen of geld.” Het gesprek vindt plaats tijdens haar vakantie op Curaçao, op het strand bij het Lions Dive & Beach Resort. Ze heeft net gedoken bij een van de mooiste koraalriffen van het eiland. “Als ik voetballer was geweest dan had ik hier vier weken gezeten. Ik moet het bij twee weken houden,…

E-BIKE De Turbo Como Super Light (SL) is ontworpen voor gebruik in de stad en daarbuiten. Fietsers zullen dol zijn op de onderhoudsvriendelijkheid van deze E-bike met interne versnellingsnaaf en riemaandrijving. Het geavanceerde ontwerp van de Turbo Como Super Light is klaar om te gaan wanneer je maar wil - dag en nacht, regen of zonneschijn - met geïntegreerde verlichting die gevoed wordt door de accu van de fiets, spatborden en veel opbergmogelijkheden. Specialized.com WINACTIE! Het is bijna zo ver. Deze zomer zien wij het Nederlands elftal weer schitteren op het EK voetbal. Support het Nederlands elftal met een EK GASSAN Sport Watch! Wij mogen er een weggeven ter waarde van 250 euro. Ga gauw naar: helden.media/gassan. HET GEHEIM VAN DE BAANPLOEG De Nederlandse baanwielrenners winnen al jaren de ene…

1 Liever samen het Wilhelmus zingen dan alleen Roy van den Berg: “Voor mij gaat deze stelling zeker op, want ik kom op de Spelen alleen uit op de teamsprint. Dit is het onderdeel waar we al jaren samen voor trainen en naartoe leven.” Matthijs Büchli: “Het is misschien een cliché, maar er wordt wel gezegd dat geluk zich vermenigvuldigt als je het met elkaar deelt. Hoe mooi zou het zijn om met z’n allen die gouden olympische medaille te pakken en daar met elkaar van te genieten? Veel mooier wordt het toch niet? We werden bij de WK van 2016 in Londen al tweede op de teamsprint. Daarna mislukte helaas de teamsprint op de Spelen in Rio, dat was een vette domper. De jaren daarna hebben we revanche genomen.…

Smoesjes “Ik droomde in mijn jeugd best weleens van de Olympische Spelen, maar ik wilde er gewoon niet voor werken, wilde geen pijn lijden. Niet in trainingen, niet in wedstrijden. Met zo min mogelijk energie het maximale eruit halen, zo’n instelling had ik. Ik deed er echt alles aan om trainingen te saboteren. Het was een soort Wie Is De Mol? in het water. Dan stond ik de halve training onder de douche, ging ik in iemands slipstream zwemmen, verzon een pijntje aan de schouder of moest ik drie keer per uur naar de wc. Werkelijk de hele trukendoos ging open. Het was mijn trainster van de zwemvereniging in Voorhout die uiteindelijk tóch iets in me zag. Zij moet echt goede ogen gehad hebben. Elk jaar bleef ik, ondanks die…

Nadia Comaneci scoorde bij de Spelen van 1976 in Montreal als eerste turnster ooit een 10. De perfecte score. Vier jaar eerder in München kreeg de Russische Olga Korbut al een 9,8 en wij, ook ik, vroegen ons af: zit er ooit een 10 in het vat? Bestaat de perfecte uitvoering wel? Comaneci was in 1976 veertien jaar toen ze foutloos de brug met ongelijke leggers afrondde. Er verscheen een ‘1.00’ op het scorebord, het duurde even voordat het publiek begreep dat het scorebord niet berekend was op dubbele cijfers; magische seconden waren dat. Geweldige foto ook.…

Tone Wieten in Tokio Dubbelvier Vrijdag 23 juli: series vanaf 01:30 Nederlandse tijd Zondag 25 juli: herkansing vanaf 02:00 Dinsdag 27 juli: finale vanaf 01:30…

De zoontjes van de journalisten werden in 1988 uitgenodigd om met de bus naar Nederland-Ierland te gaan. Als ‘zoon van’ mocht ik met de zoons van andere journalisten mee Voor een sportliefhebber als ik heb ik echt de ideale opvoeding gehad. Op mijn vijfde ging ik voor het eerst mee naar Ajax en was vanaf dat moment present bij alle thuiswedstrijden. Op mijn tiende bezocht ik mijn eerste Olympische Spelen, die van Los Angeles in 1984, zoals je elders in dit nummer kunt lezen. En op mijn veertiende was ik voor het eerst aanwezig bij een EK voetbal. Met de ‘zoontjesbus’ toog ik naar Gelsenkirchen voor de laatste poulewedstrijd van het EK in 1988 tegen Ierland. De zoontjes van de journalisten werden door Roever Reizen uitgenodigd om met de bus…

Vlaams auteur, groot liefhebber van sport, vrouwen en de stad Gent. Ik begon te roken, te zuipen en achter de vrouwen aan te zitten. Ik dacht destijds bij mezelf: Johan Cruijff rookt ook, dus wat is het probleem? Waar is de tijd dat ik nog bezeten was van voetbal? Compleet geobsedeerd was ik door dat spelletje. Ik stond ermee op, ging ermee slapen en had zin om iedereen die niet bezig was met voetbal een pak rammel te geven. In m’n kamer hingen posters van Gento, Rivelino, Coen Moulijn, Piet Keizer en Wilfried Puis, allemaal internationaal gerenommeerde linksbuitens. Zelf was ik er ook een. Ik bedoel een linksbuiten, want internationaal was ik nog niet gerenommeerd. Ik droomde er wel van dat ik het zou worden. Je weet wel, het winnende…

Ik stond naast Klaas en Mark tegen de ruit van café De Pels in Amsterdam gedrukt toen Marco van Basten uithaalde en Theo Reitsma zijn klassieke: “Oh, wat een goal. Wat een goal. Wat een schitterend doelpunt zeg,” de microfoon in slingerde tijdens de finale Nederland-Rusland in 1988. Maar Koning Reitsma had zijn grootste hoogtepunt twee jaar eerder bij het WK al gehad met: “Hij scoort hier met de hand! Scoort hij met de hand? Ik denk ja!” Dus kies ik voor Evert ten Napel en de halve finale tussen Nederland en West-Duitsland op datzelfde EK. “Het Volksparkstadion is van Oranje.” Het is zo’n zinnetje wat je nog weleens voor je uit prevelt als je niet in slaap kan komen. Of als je, zoals ik, afgelopen zomer, midden op een…

Je hoort vaak het advies privé en zaken gescheiden te houden. Dafne: “Toen ik in 2015 de overstap maakte van de meerkamp naar de sprint en bij het WK meteen de wereldtitel op de 200 meter en zilver op de 100 meter pakte, stond ineens de hele wereld op de stoep. Ik had een Duitse manager en mede door de afstand liep de samenwerking niet zo soepel. Derek zag dat en toen we bij onze ouders zaten, zei hij ineens: ‘Ik heb er goed over nagedacht en ik zou het heel leuk vinden om jou te helpen.’ Hij had geen ervaring in de wereld van de topsport, maar ik dacht desondanks meteen: waarom niet?” Derek: “We kunnen goed met elkaar overweg en ik ben een sportfanaat, heb op redelijk hoog…

Emil Zátopek. De Locomotief! Tsjechoslowaakse held. Won tijdens de Spelen van 1952 in Helsinki zowel de 5000 meter, de 10.000 meter als ook nog de marathon. Zelden liep een atleet lelijker. Schouders iets te hoog met daartussen een alsmaar schokkend en schuddend hoofd. Ik heb Zátopek natuurlijk pas veel later in zwart-witte Polygoonbeelden gezien, maar bij ons thuis was ‘Zátopek’ een koosnaam voor iedereen die goed bezig was. ‘Gaat lekker Zátopek’, kreeg ik te horen als ik met een fijn rapport thuiskwam of zaterdags twee keer gescoord had bij de B1 van Victoria. Waarom mijn vader voor Zátopek koos, weet ik niet precies. Wel weet ik dat wij een gebonden uitgave in de kast hadden van ik dacht Jan Cottaar waarin alles te lezen was over de Spelen van 1952.…

In mijn geboortejaar 1960 won Muhammad Ali, toen nog Cassius Clay, in Rome olympisch goud in het halfzwaargewicht. Kort daarna werd hij prof. Ik zal niet zeggen dat de finale tegen de Pool Zbigniew Pietrzykowski zijn best fight was. Natuurlijk niet. Maar als er een kans is om Ali te noemen, doe je dat. Dat is niet minder dan een sportieve dienstplicht. Grootste ever. Greatest of all Time; GOAT. Ik heb denk ik alles over Ali gelezen en er hangt een prachtig portret van hem, getekend door Siegfried Woldhek, in mijn kamer. Voor de zij-instromers: het beste boek over Ali is geschreven door David Remnick: King of the World.…

Tussen grote meesters als Rembrandt, Frans Hals en Johannes Vermeer in de Eregalerij van het Rijksmuseum zijn sinds dit voorjaar voor het eerst schilderijen van drie vrouwelijke kunstenaars te bewonderen. Met Sarina Wiegman, bondscoach van de OranjeLeeuwinnen lopen we naar ‘De serenade’ van Judith Leyster. Zij was de enige vrouwelijke meesterschilder van de zeventiende eeuw en kreeg deze titel in 1633 nadat zij werd toegelaten tot het Haarlemse Sint-Lucasgilde. Leyster verdiende haar geld met het schilderen van stillevens, portretten en genrestukken. “Haar talent komt bij deze fluitspeler, die werd betaald om muziek te maken op feesten en partijen, tot uiting in de licht-donkereffecten en het kleurgebruik. Het heldere rood van de broek contrasteert mooi met de groenige achtergrond,” vertelt rondleider Robert Uterwijk. “In de tijd dat van vrouwen werd verwacht…

Dua Lipa Don’t start now “Tijdens een toernooi draai ik altijd één nummer grijs. De mooiste herinneringen heb ik aan het WK van 2019 in Japan, toen we wereldkampioen werden. Het nummer van Dua Lipa had ik nog net niet 24 uur per dag op repeat staan. Rinka Duijndam was dat toernooi onze dj. Zij draaide het nummer ook via de speakers in de bus. Dan luisterde ik even mee en deed ik daarna gauw mijn oortjes weer in om hem nog een keer te luisteren. Het nummer gaf mij zo’n boost, ik kon mezelf er bijna mee hypnotiseren. Dat WK is natuurlijk een van de hoogtepunten van mijn handbalcarrière. Maar die gouden medaille hadden we nooit gewonnen zonder het WK in 2015, toen we zilver haalden. Daar hebben we…

‘“Het gaat niet om dat stuk metaal in mijn kast, maar om de herinneringen. Om de momenten waar je samen naartoe hebt geleefd en met elkaar hebt meegemaakt. Dat vind ik het mooiste van het wielrennen. Maar het is makkelijk praten als je al olympisch goud in de kast hebt liggen, hoor,” zegt Marianne Vos. “De wegwedstrijd op de Spelen in Londen in 2012 was een absoluut hoogtepunt. Het was beestenweer. Veertig kilometer voor de finish ging ik in de aanval. Ik lag met Elizabeth Armitstead en Olga Zabelinskaja voorop, de tijdsverschillen wisten we niet. In de verte achter ons zagen we grijze koplampen schijnen. Dat betekende dat het jagende peloton eraan kwam. Het moment dat ik als eerste over de finish kwam, is wel een van de meest ultieme…

Als ik na al die jaren over een legacy mag spreken in Rusland, dan kom ik eerder op een heel ander thema uit: _ etsen In de dertig jaar dat ik nu in Moskou woon, heb ik me vooral beziggehouden met journalistiek. Met ons bedrijf Independent Media lanceerden we The Moscow Times – het allereerste Engelstalige dagblad in de geschiedenis van de Sovjet-Unie/Rusland, richtte ik samen met Financial Times en Wall Street Journal zakenkrant Vedomosti op en werden we de grootste tijdschriftenuitgever van Rusland met Cosmopolitan, Playboy en veel andere titels. In Rusland word ik daarom wel gezien als een van de grondleggers van de onafhankelijke journalistiek. In 1991 werd ik door de Russische Vereniging van Journalisten nog uitgeroepen tot ‘beste hoofdredacteur van het jaar’. Naast een mooie oorkonde hoorde…

FRANK DE WIT (13 FEBRUARI 1996) JUDOKA Als jongste Nederlandse mannelijke judoka ooit stond Frank vijf jaar geleden op de mat in Rio. Hij was nog een junior toen hij debuteerde op de Spelen. Zijn olympische avontuur duurde slechts één ronde, maar toen hij later die dag vanaf de tribune naar de finale in zijn gewichtsklasse tot 81 kilogram keek, kreeg hij daar bakken motivatie van. Wat zou het mooi zijn om op de volgende Spelen ook om de medailles te knokken. Vergeleken met 2016 is er veel veranderd. Frank heeft flink aan spiermassa gewonnen, is op Papendal gaan trainen en in alles professioneler geworden. Ook in zijn judostijl heeft hij een flinke ontwikkeling doorgemaakt. Achteraf gezien deed hij in het begin van zijn carrière maar wat. Die onbevangenheid pakte…

Een piepjong ventje met dreadlocks maakte in april 2007 zijn debuut in het eerste van Feyenoord. Met zijn zestien jaar en 148 dagen was hij de jongste debutant ooit van de Rotterdamse club. Zijn naam: Georginio Wijnaldum. Het kroonjuweel van de club had steevast een glimlach van oor tot oor. Hij werd meteen gebombardeerd tot de man die eerst Feyenoord en later het Nederlands elftal bij de hand zou nemen. De Europese topclubs hadden hem vanaf zijn debuut op de radar. Gini maakte in 2011 de overstap naar PSV. Het was een keuze tussen het hoofd en het hart. In Eindhoven kon hij de volgende stap maken. Daar groeide hij uit tot international en werd aanvoerder van PSV. Na vier jaar waagde hij de stap naar het buitenland, naar Newcastle…

20 juni 1976: de moeder aller penalty’s, de Panenka uiteraard! Tsjechoslowakije wint de finale van het EK in Joegoslavië van West-Duitsland dankzij deze meedogenloze strafschop van Antonin Panenka. Het lullige boogje door het midden van het doel, easy vangbal als de keeper was blijven staan, maar Panenka zorgde ervoor dat dat niet gebeurde. Leef gevaarlijk! Doelman Sepp Maier van Duitsland ging naar de hoek en zag liggend de allerlulligste elfmeter ooit zijn lijn passeren. Daar lig je dan. Panenka had geoefend, natuurlijk, maar wij zagen in die tijd nooit beelden van voetbal vanachter het IJzeren Gordijn. Laat staan sociale media. Velen zijn hem gevolgd. Zidane, Sanchez, Pirlo, maar de allermooiste Panenka was toch van Messi tegen Atlético Madrid in 2020. Het was zijn zevenhonderdste doelpunt voor Barcelona. Het productiehuis waarvoor…

Schrijver, opiniemaker en Go Ahead Eagles-fan. Mijn vrouw keek me met mededogen aan. Nederland verloor de wedstrijd. Ik mijn waardigheid. Vanaf dat moment hoefde ik nooit meer mee Tijdens de voorbereidingscampagne op weg naar het EK van 2012 leerde ik mijn vrouw kennen. Ik weet niet hoe het met u zit, maar tijdens de wittebroodsweken, als alles mooi en nieuw is, raak ik altijd in een soort psychiatrische staat. Dat betekende in de praktijk dat ik me het liefst elke seconde onverzadigbaar aan de ander wilde laven. Dat was met deze vrouw niet anders, inmiddels de moeder van onze kinderen. Het probleem daarvan is dat zelfverloochening al snel op de loer ligt. Als voetbaljongen heb ik zo mijn gewoonten en tradities. Een eindtoernooi kijk ik bijvoorbeeld bij voorkeur alleen, met…