Pas toen het bezoek zei “Mag ik dat fotograferen?”, durfde ik iets te bekennen. Natuurlijk mag je dat fotograferen! Ik doe dat zelf bijna elke dag. Elke keer als ik mijn twee katten Sam en Sok na wat schokschouderen en schurken één dikke kat zie worden, is het ‘klik’. Klik, weer een foto, bijna dezelfde als gister, als eergisteren, als verleden week, als morgen. Er zijn hier twee katten in huis, twee broers, Sam en Sok. Doodnormale katten die van veel slapen houden, ook al is het buiten zonnig en soms in de winter al lente. Het liefst liggen ze op mijn speciaal daarvoor uitgetrokken vest of op de roodfluwelen stoel. Zo ineengestrengeld dat ik soms heel even denk: waar is Sok? Sok ligt dan verscholen in Sam. Of andersom.…
