Zoveel ‘trouw’ in één gesprek? Ja, dat kan. Eén keer per jaar praat ik met Jesse, vriend van vriend Jos - Jos is helaas niet vaker jarig. Jesse is een tuinder op leeftijd, niet gepensioneerd, wel rustiger aan, nagels nog steeds niet echt schoon. Een gedeelte van zijn tuinhectares heeft hij ingericht als dierenbegraafplaats. De naam ‘Eind goed’ staat mooi gekalligrafeerd op het simpele toegangspoortje. ‘Eind goed’ begon klein, met zijn eigen hond, zijn kat, de scharrelkip en een klein geitje. Die verdwenen na het inslapen niet anoniem onder het gras; zijn liefde voor Boris, Mies, Tok en de kleine geit werd bovengronds met veel grafbedekking uitbundig onderstreept. Zó uitbundig en liefdevol dat veel vrienden en kennissen vroegen of hun huisdier daar later (veel later natuurlijk, ‘hopelijk nooit’) ook bij…