WE GAAN EVEN terug naar de jaren negentig. Op het podium staat, pak ’m beet, een zestal ge-eh... likte mannen, hun strakke lijven met even zo strakke spijkerbroek omhuld, de torso met olie ingevet, het haar strak in model. Opzwepende muziek uit de boxen. De mannen – voor ieder wat wils – lopen wat rond op de plankieren, eerst nog wat luchtig, daarna steeds uitdagender, tot uiteindelijk die strakke spijkerbroek in één beweging de lucht in wordt gegooid en er, naast het vlinderstrikje, alleen nog een tiny onderbroekje wordt gedragen. In de zaal zitten tientallen gillende, hopende, soms zelfs smekende vrouwen. Ze grijpen naar de gespierde benen wanneer die in het gangpad voorbijkomen. Slaan quasi-onschuldig de hand voor hun mond en hopen stuk voor stuk diegene te zijn die het…
