“We zaten te ontbijten. John zat op zijn telefoon en leek zich amper bewust te zijn van mijn aanwezigheid. Pas toen ik zei: ‘Moet je niet gaan, je komt te laat,’ keek hij op. ‘Ja, ik ga,’ antwoordde hij. ‘Trouwens, vanavond kom ik niet terug. Ik kom nooit meer terug.’
Ik knipperde met mijn ogen, dacht dat ik het niet goed had verstaan. Maar in zijn auto lagen twee koffers. ‘Je hoort wel van mijn advocaat,’ zei hij. Toen reed hij weg.
Ons huwelijk was al een tijd niet goed, maar dit had ik nooit verwacht. Niet zo abrupt, niet op deze onmenselijke manier. Sowieso was ik ervan uitgegaan dat hij me niet zou verlaten.
Ik wist dat er andere vrouwen waren, maar hij had nooit voor hen gekozen. Ik…
