Sinds kort ben ik professioneel kleurboekeninkleurder – een functie waar ik geen geld voor krijg, maar wel veel rust. Het is me opgedrongen. De dokter, een lief doch streng kijkend type, heeft het me gezegd: “Je rolt hier wel uit, maar alleen met structuur en een schermloos bestaan.” Deze column is dan ook geschreven in blokken van twintig minuten en met hulp van een kookwekker die mijn grenzen bewaakte.
Leven met een hersenschudding, zij het een lichte, een tijdelijke, is geen sinecure. Ik heb de afgelopen twee weken veel gedacht aan de mensen voor wie dit, om wat voor reden dan ook, dagelijkse kost is. Het is afzien, het is jezelf niet voorbijlopen maar continu voelen dat je jezelf voorbij wílt lopen, omdat er zo veel te dóén is in…
