Nog nooit is mij zo vaak een goedemorgen, goedemiddag en goedenavond gewenst als afgelopen 22 november, in de gymzaal waar ik blauwbekkend als democratiebewaarder fungeerde. En ze hadden gelijk, al die goededagwensers. Het was een dag waarin ik een minuscuul deeltje van de samenleving voorbij zag komen. Linkerflank, rechter, links van het midden, rechts daarvan, precies in het midden. Het was een magisch idee dat op dat moment op alle andere plekken van Nederland alle stemgerechtigde Nederlanders hetzelfde deden. Ze togen naar basisscholen, sportkantines, overheidsgebouwen, treinstations, winkels, restaurants, buurthuizen en stadions. Ze stonden vriendelijk glimlachend, de rust zelve, in de rij. De PVV-fanaat achter de GroenLinks-PvdA-aanhanger, de CDA’er naast de Volt-man, de 50PLUS-stemmer naast de VVD-fan.
Ze gaven hun paspoorten, al die kiezers, ze overhandigden hun kiezerspassen, kregen een stembiljet,…