Soms heb je vingers die tengels worden. Vieze grijpgrage tengels die je lijf niet als lijf zien maar als stuk vlees, rollade in een netje, rookworst in verpakking. Het zou een week vol lichtheid worden, want zon, en wandelingen langs de zee, mijn Leo en ik, we liepen en liepen, hij met zijn vier korte pootjes, ik met mijn twee korte pootjes, helemaal langs de Belgische kust. We overnachtten in hotelletjes. We deden dutjes en plasjes in de duinen, Leo at botjes, ik at taart, Leo dronk (zo dom) zeewater, ik biertjes. We zagen het eb en vloed en eb en vloed en eb en vloed worden, een beetje zoals het leven, dacht ik. Soms moest ik huilen, dan was het vloed bij mij, een golf, soms was ik vrolijk,…