Stel je voor. Lange werkdag, file, gekookt, gegeten, opgeruimd, kinderen niet zonder slag of stoot in bed of aan het huiswerk gekregen en eindelijk plof je met je partner op de bank, klaar voor whatever jullie volgen op Netflix. Dit heb je zo verdiend. Dan appt je vriendin: zij had ook een lange werkdag, een vervelende, gedoe met haar baas of collega’s, en nu in desperate need of een borrel met haar beste vriendin – met jou dus – om even stoom af te kunnen blazen. En wat doe jij? Je zegt nee. Want dit moment had je dus zo verdiend. En nodig. Ze heeft geen gebroken been of dito hart, morgen of binnenkort ben je een en al oor. Maar nu niet. Grote vraag: maakt jou dat een egoïst?…
