Live, love, life. Dromen, durven, doen. Dit soort teksten sieren allerlei tegeltjes. Menig mens die die tekst leest, denkt wellicht: ik zou inderdaad mijn dromen eens moeten waarmaken. Niet langer stilstaan, maar gáán. Ontwikkelen, groeien, ook al ben ik allang volwassen. Maar hoe dan? Terwijl buiten alles bloeit alsof het de normaalste zaak van de wereld is, zijn innerlijke groei en bloei helemaal niet zo vanzelfsprekend. Het betekent loslaten van het oude vertrouwde en dat kan doodeng zijn. Elsbeth worstelt ermee. “Terwijl mijn man werkte, zorgde ik voor onze kinderen. Ik fotografeer graag en doe af en toe een betaalde opdracht, maar mijn prioriteit ligt thuis. Althans, zo was het. Nu mijn zoon op kamers is en mijn dochter meer uit dan thuis, heb ik het gevoel dat ik stilsta.…