ANDERMANS OGEN
Een festival bestaat, behalve uit muziek, drank, eten en dansen, ook vooral uit wachten. Seconden die wegtikken in het luchtledige en de vaart uit je dag halen. Soms praat je wat, soms staar je naar random mensen die je niet kent, soms drink je terwijl je dorst allang is gelest. Je wacht op een optreden, bij de bar, op je eten, op andermans eten terwijl jouw pizza al koud of op is. Je wacht tot er een dixi vrij is, dan wacht je tot er ergens een dixi vrij is mét wc-papier en zonder pis op de bril, vervolgens moet je wachten totdat je vriendinnen van de dixi af zijn.
‘Het klinkt misschien heel gek,’ zei de jongen, ‘maar ik werd vrolijk van jullie’ Op een van die…
