WEDSTRIJD
Als het aan mijn kuiten had gelegen, had ik het niet gedaan, die tien kilometer hardlopen, echt niet, geen dénken aan, want die kuiten zaten vol met venijnige spierpijnknoopjes die me lieten strompelen alsof ik zojuist de complete Santiago de
‘Waarom doen we dit?’ vroeg ik aan de Brabo, ik klonk een beetje jammerend Compostela al sprintend had afgelegd (wat dus niet zo was, even voor de duidelijkheid). Als het aan mijn interne afkoelsysteem had gelegen, had ik het ook niet gedaan, die tien kilometer: het was 24 graden die dag. “Beláchelijk warm,” zei ik tegen de Brabo toen we aan het warmlopen waren – wat overigens nogal tegenstrijdig aanvoelde, warmlopen terwijl je het in stilstand al zo warm hebt. En als het aan mijn intrinsieke motivatie had gelegen,…
