Op het moment dat hun kind de selectie aantikt, verliezen ouders alle onschuld Het voetbalveld voor de jeugd op zaterdagochtend is elke week opnieuw een vat vol testosteron, hoop, frustratie, teleurstelling en vervlogen dromen. “Godverdomme, wat een klerezooi. Ik doe het ook niet meer.” De grensrechter, een ouder van een zoon die net de bal verliest, gooit de vlag op de grond en beent het veld af. Dat is nog best een eindje, aangezien het hek zich aan de andere kant bevindt, maar hij stapt stoïcijns door. Ergens hoop ik dat hij zich ter hoogte van de middenstip bedenkt – zoals ik ook had bij Will Smith, toen ik allang wist dat hij die klap had uitgedeeld, maar bij het zien van de herhaling toch even hoopte dat hij zich…
