‘WE WAREN HOOPVOL, AAN DE DOOD DACHTEN WE NIET. MAAR HOE LANGER HET DUURDE, HOE SLECHTER DE REALITEIT ERUITZAG’ “Als je het allerergste meemaakt, als iemand doodgaat die je niet kunt missen, voelt het misschien alsof je nooit meer gelukkig zult worden, nooit meer vreugde zult voelen. In de maanden na de dood van mijn broertje heb ik zo vaak gedacht: gaat dit ooit over? En zo vaak gehoopt: laat het overgaan, dit verdriet. Rouw is grillig, hard, lelijk. Verdriet is als een golf die compleet over je heen spoelt. En ik maar watertrappelen, hè. Nu, drie jaar later, weet ik: mensen zijn veerkrachtig, hoeveel pijn en gemis ze ook voelen. Rouw gaat niet over, maar het wordt onderdeel van het leven, want het gaat over liefde.
Joris was een…
