‘IK HAD LANGE, SERIEUZE RELATIES. PAS LATER, IK WAS AL IN DE 30, DURFDE IK DIE VOORZICHTIGHEID LOS TE LATEN. TOEN GING IK LOS’ De keukentafel van Susan is behoorlijk lang en bestaat uit 2 delen: een opgeruimde kant met 2 kopjes thee en een languit liggende kat, en een speelgoedwalhallakant met lego, voetbalplaatjes, boeken, glitterpennen, schetsboeken, klei en knutselspullen; overduidelijk het domein van haar kinderen. Die tafel is ook wel tekenend voor haar leven, chaos versus orde, druk gezin versus alleen schrijven, drukte versus stilte. Die 2 kanten vindt ze heerlijk. Het ene kan bestaan omdat het andere er ook is. Als ze schrijft, is er rust en duikt ze maanden onder. Dan is ze in dienst van het verhaal, van haar boek. Pas als dat af is, laat…
