AFZONDERING
Ik kan me niet voorstellen hoe het moet zijn om jarenlang niet mee te doen met de wereld zoals die voor mij zo vanzelfsprekend is. Normale levens worden gevuld met werk, familie, kinderen, relaties, nieuwe en oude vrienden, studie, zon op je huid, spontane stapavonden, kaarslichtetentjes, huilen-van-het-lachen-buien en bankhangavonden met borrelnootjes. Maar ook met afscheid. Vallen. En weer opstaan. Uitwaaien op het strand in de miezer, zingen onder de douche, lome terrasmiddagen, meeblèren met de autoradio, harder lopen dan je hebben kan, luie zonvakanties. Toekomstdromen. Lol, liefde. Leven. In al z’n facetten.
Ik kan me niet voorstellen hoe 7 mensen járen, al dan niet gedwongen, hebben geleefd in een afgelegen huis in Ruinerwold. Op een stukje door God vergeten niemandsland, ongeregistreerd in het basisregister en dus ook ongezien. Kun…
