“Jonas, hoe vaak zeg ik niet dat je de lamp uit moet doen voor je naar beneden gaat?” Jonas, die boven zijn bakje yoghurt met cruesli hangt, kijkt me schuldig aan. “Sorry, mam.”
Hij wil zijn glas sap pakken, maar Liva gilt: “Van mij!” “Die voor jou is papa aan het maken, deze is van mij,” zegt Jonas.
“Komt eraan, schatje,” zegt Leon, die sinaasappels perst. Maar Liva is niet overtuigd en buigt zich uit haar stoel over de tafel om het glas naar zich toe te trekken. Waarop Jonas het terug wil trekken en het omvalt. “Jeetje Jonas, kun je niet uitkijken!”
“Ik deed niks. Het is haar schuld!”
“Jij bent 6 jaar ouder!”
Boos staat Jonas op en rent de trap op.
Leon pakt Liva uit haar stoeltje…
