Van jongs af aan krijgen we van onze ouders, leraren en anderen te horen hoe we ons moeten gedragen, wat belangrijk is in het leven en wie we moeten zijn. Al vanaf dat ik me kan herinneren, heb ik mijn best gedaan om het ‘goed’ te doen. Om erbij te horen. Om aardig te zijn en me bescheiden op te stellen. Om geïnteresseerd te zijn in mijn medemens en hulp te bieden waar nodig. Om altijd voor de volle 100 % te gaan, omdat dat zo hoort en omdat dat gewaardeerd wordt. En hoe ouder ik werd, hoe meer ballen ik hoog moest houden: relatie, werk, studie, vriendinnen, hobby’s, het moederschap. Het voelde steeds meer alsof ik in een circustent stond en alle bordjes draaiende moest houden, terwijl er steeds…
