Leon heeft pauze en zit aan tafel een boterham te eten, terwijl ik met een kop thee tegen het aanrecht leun. Hij vindt dat ik het goed moet maken met mijn moeder. Hij snapt überhaupt niet waarom ik zo kwaad ben. “Gewoon, ze is irritant.”
“Kom op, Tess, dat is toch een kinderachtige reactie.” “Jij snapt het niet, omdat ze niet je moeder is.” “Probeer het dan nog 1 keer uit te leggen.”
“Oké dan,” zeg ik geërgerd. “Zij gaat nu naar Boris, zogenaamd om hem met de kinderen te helpen, maar eigenlijk gaat ze gewoon vakantie vieren.”
“Dat is toch een aanname, Tess. Ze is echt bezorgd, dat heb ik zelf gezien.”
Ik ga hier niet staan janken om oud zeer van meer dan 25 jaar geleden “Ja, maar…
