Mensen die me een beetje kennen, weten dat ik dol ben op televisieseries. Daarin ben ik niet eenkennig qua genres, alleen voor horror pas ik. Want echt, who needs it? Ik kijk sowieso niet alles, maar wel veel en hou daarom goed in de gaten wat eraan zit te komen. Zo heb ik reikhalzend uitgekeken naar de fantasyserie The Sandman op basis van de legendarische comics onder dezelfde naam, over Dream, personificatie van al onze dromen. De schrijver van de reeks, Neil Gaiman, is in mijn ogen namelijk een genie. Hij stelt in zijn werk doorgaans een absurde vraag, zoals ‘wat als de goden die mensen tegenwoordig niet meer eren, gewoon op aarde rondlopen?’, en maakt daar vervolgens heel menselijke verhalen omheen. Zijn boeken zijn altijd spannend, soms hartverscheurend, maar…
