Inhoudsopgave van Editie 7 - 2024 - ELF Voetbal

Toen de transfer van Brian Priske van Sparta Praag naar Feyenoord definitief werd gemaakt, zette de Tsjechische topclub een filmpje op sociale media waarin Sparta de hoofdcoach bedankte voor bewezen diensten. Een filmpje waarvan de bond tegen het vloeken ongetwijfeld rillingen zou krijgen, want Priske wil bij het geven van speeches nogal eens een in Engeland streng verboden F-woord gebruiken. Wat je daar ook van vindt, de beelden laten wel zien dat hij in staat is een ploeg mee te nemen in zijn verhaal. Dat is in Praag gebleken, want Priske leidde Sparta Praag in twee seizoenen naar twee titels. Afgelopen seizoen won Sparta Praag zelfs de dubbel. Dat Feyenoord Priske op de korrel kreeg als opvolger van de naar Liverpool FC vertrokken en in Rotterdam bijna heiligverklaarde Arne Slot,…

Je kunt het één niet hebben zonder het ander. Of het nu wit, grijs, oranje of blauw is, zacht of hard als steen, er ligt er altijd wel eentje in de buurt. Overal, onder alle weersomstandigheden, zelfs in de meest afgelegen uithoeken. Op de Faeröer is het meer dan een passie; het is een eeuwenoude traditie. Waar een veld is, Champions League-afmetingen of postzegelformaat, daar is zeker een bal. En vice versa. “Onze hoogste competitie bij de mannen begon in 1942 en wordt sindsdien jaarlijks gespeeld, behalve in 1944… Omdat er geen ballen meer waren. Het was oorlogstijd, dus het was onmogelijk om nieuwe te importeren. Misschien liggen daarom nog steeds overal rondzwervende ballen: we willen niet dat dit nog een keer gebeurt.” Paetur Clementsen lacht en zet dan zijn…

Op een koude winteravond op pad moeten met een Jong-team voor een nietszeggende wedstrijd kan voelen alsof je met je broertje mee moet naar zwemles of de hond moet uitlaten bij slecht weer. Bij de amateurs, maar ook menig prof gruwelt van de gedachte aan een maandagavond met een Jong-team. Het is voor menigeen een moetje. Jong Oranje is dat uiteraard niet, want dat team dient als springplank naar het grote Oranje en wordt daarom vooral als opleidingsteam gezien. Toch was Jong Oranje in de zomers van 2006 en 2007 ook een team dat het Nederlandse voetbalnationalisme wist aan te wakkeren. In die jaren kroonde Jong Oranje zich tot Europees kampioen onder 21 jaar. Toen was het niet alleen een springplank, maar ook een trampoline waarop je eeuwig wilde blijven…

Een kledinglijn, aanschuiven aan een analistentafel, extreme duurlopen over de Mont Blanc; exvoetballers plegen hun tijd na hun spelerspensioen uiteenlopend te besteden. De mogelijkheden zijn divers. Maar het liefst van allemaal zien we de sterren van weleer weer wekelijks op de Nederlandse velden rondlopen. Zo mikt Robin van Persie op deze foto uit 2020 nog op een dartbord ter gelegenheid van Raymond van Barnevelds afscheid (dat later geen afscheid bleek), maar richt hij zijn pijlen vanaf het nieuwe seizoen op een carrière als hoofdtrainer. Bij sc Heerenveen staat hij voor het eerst op eigen benen. In een provincie waar hij al vaker primeurs beleefde. Zo ving Van Persie ooit zijn eerste karper in Friesland, op bezoek bij opa en oma in Kollumerzwaag. Als trainer wil hij klaarstaan voor zijn spelersgroep.…

“Net klaar met trainen, man. We komen eraan!” De stem van Mickey van der Hart klinkt vanuit Friesland opgetogen door de telefoon. De keeper van sc Heerenveen is zojuist van het trainingsveld gestapt en komt met Thom Haye zo snel als de maximumsnelheid dat toestaat naar de Veluwe gesjeesd. Op de pittoreske golfbaan Het Rijk van Nunspeet slaat het duo over een uur de eerste ballen met oud-ploeggenoot Joost van Aken. Het drietal loopt in de aangename zomermaanden golfbanen door heel Nederland af. Voetbal en golf gaat uitstekend samen; van Frank en Ronald de Boer tot Guus Hiddink en Kenneth Pérez, ze spelen allemaal. Voor de golfboys van sc Heerenveen valt de keuze vandaag op de idyllische baan in Nunspeet tussen de uitgestrekte bossen van de Veluwe. De serene rust…

Hij pakt zijn mobiele telefoon en toont een opstelling. Brian Brobbey, Luuk de Jong en Vangelis Pavlidis vormen de aanval. Verder zien we de namen van onder anderen Quinten Timber, Joey Veerman en doelman Walter Benítez, maar ook die van Kramer zelf en Almere City-verdediger Théo Barbet en Achraf Douiri van FC Volendam. “Voor de laatste speeldag had ik maar tien fitte spelers over. Ik moest zelfs een geblesseerde speler opstellen. Mats Wieffer, Sergino Dest, Kristian Hlynsson, ze vielen de laatste weken van het seizoen bij bosjes om. Maar kijk eens. Toch gewonnen!” In een van de businessruimten van De Adelaarshorst verschijnt een lach op het gezicht van de winnaar van het Scorito TopCoach Klassement van Go Ahead Eagles. In het online spel stellen deelnemers een elftal samen met spelers…

Rafael, Marco en Wesley kijken een televisieprogramma over voetbalanalisten en zijn het erover eens: het niveau is verschrikkelijk. “Zet eens iets anders op. Dit is niet om aan te gluren.” “Jij hebt zelf de afstandsbediening, Rafael.” “Ja, maar ik heb een blaar op mijn duim. Hier, Marco, neem jij de afstandsbediening.” “Nee, ik niet. Gewoon niet. Maar er moet nu echt iets anders op. Want dit kan echt niet.” “Wesley, druk jij effe op het knopje.” “Ik ga toch niet op knopjes drukken! Ik ben recordinternational. Waarom gaat dat niet automatisch? Ik ga echt niet op knopjes drukken, hoor. Marco, zet jij eens iets anders op.” “Al zou ik het willen: ik weet niet eens hoe zo’n afstandsbediening werkt. Daar heb ik me niet in verdiept.” “Ik vermoed duistere dealtjes,…

VERGISSINKJE Iedereen werd het de voorbije weken eens: voetballen in de Duitse voetbaltempels is een stuk sfeervoller dan in de Qatarese slavenstapels. Het probleem is dat die tempels ook tempeliers hebben, en dat je er dus niet alles ongestraft kunt doen. In het Volksparkstadion van Hamburger SV was er na de eerste groepswedstrijd van Oranje al ophef over de goaltune. Na de goals van Wout Weghorst en Cody Gakpo klonk Blurs aanstekelijke 'Song 2' uit de speakers. Wat daar mis mee is? Nou, op zich weinig, wie houdt er niet van de grootste hit van de vrijbuiters van de Britpop? Wel: HSV-fans kunnen het lied niet horen; het deuntje klinkt namelijk al jaren bij elk thuisdoelpunt van erfvijand St. Pauli. En wat dat aangaat, hebben HSV-fans weinig humor. De UEFA…

Ard van Peppen vliegt naar beneden. En vervolgens weer omhoog. Hij heeft zijn hardloopschoenen in de auto laten liggen en gaat ze halen voor de fotosessie. De steile weg vlak bij het Pieterpad in Maastricht laat hij zowel naar beneden als omhoog op een molshoop lijken. Zo voelt het ook voor hem, want na een voetballoopbaan die hem langs Excelsior Rotterdam, De Graafschap, RKC Waalwijk en Roda JC leidde, heeft hij zich gestort op hardlopen. Op trailrunning om precies te zijn. Hardlopen over onverharde wegen, zoals er hier in de omgeving van de Grotten Zonneberg genoeg te vinden zijn. Het enthousiasme voor de sport straalt van Van Peppen af. Niets is hem te gek tijdens de fotosessie. “Ik had niet verwacht dat ik na mijn loopbaan hier zou zitten om…

Hij haalt een grote zwarte doos uit de meegenomen linnen tas. ‘The Stones’ is in witte letters te lezen op de zijkant. In koffiehuis annex restaurant Scrumpy in Wateringen opent Maurice Steijn het deksel waarop ‘Hackney Diamonds 2024’ staat vermeld. Een set speelkaarten, een heupflesje voor drank, een keycord, een opener, van alles verschijnt. “De telefoonoplader, die erin zat, ligt thuis. En kijk hier, een agenda.” Op de bodem van de doos blijkt ook nog een klein boekwerk te liggen. “Een dag voor vertrek kregen we een mailtje van PostNL. Dat er een pakje klaarlag hier op een pakketpunt in Wateringen. Er stond niet bij wat voor pakje. Victor, een van mijn vrienden, die al veertig concerten van The Stones bezocht, haalde het op. Bleken er drie van deze dozen…

Hij haalt zijn zwarte paraplu tevoorschijn en klapt ‘m uit. De stad Frankfurt verkeert in EK-sferen, maar de regen verleent niet bepaald haar medewerking aan een vrolijke stemming. “Het was vanmorgen toen ik vertrok al niet best”, zegt Nando Rafael terwijl hij vanaf de Goetheplatz in het centrum naar de grauwe lucht kijkt. Tussen de hoge wolkenkrabbers van de Duitse stad hangen donkere wolken. “Hopelijk is het straks droog als ik weer naar het station loop.” Samen met zijn zoontje Gabriel, bijna vier jaar, is hij met de trein vanuit Baden-Baden gekomen. “Een stad vergelijkbaar met Laren. Alleen een beetje groter. Het is ongeveer een uur naar Frankfurt. De liefde heeft me naar Baden-Baden gebracht”, zegt hij en lacht. “Mijn vriendin exploiteert er een fitnessstudio. Een goedlopende zaak, maar ik…