Inhoudsopgave van Editie 2 - 2024 - ELF Voetbal

Korte antwoorden. Schouderophalend. Dan weer een onverwachte vraag vanuit hemzelf gevolgd door een langer antwoord. Zuchtend, maar tien minuten later weer geïnteresseerd. Een interview met Brian Brobbey verloopt soms net als een beurskoers na de introductie, de aanvangsfase na het openen van een restaurant of de opbrengst van geplaatste zonnepanelen. Onvoorspelbaar. Het kan alle kanten opgaan met momenten waarop de initiatiefnemende partij tevreden is, maar ook situaties waarin de hoop het wint van het resultaat. Op 1 februari mocht Brobbey 22 kaarsjes uitblazen. Een groot feest leverde dat niet op. Ook al woont hij voortaan op zichzelf. “Ik vier mijn verjaardag nooit. Mensen die willen komen, zijn welkom, maar ik organiseer nooit iets. Ik ben ingetogen. Nuchter. Een vaste celebration voor doelpunten heb ik ook niet. Blijdschap toon ik vooral…

Hoewel de groepsapp met vriend Zian Flemming en andere oud-teamgenoten van Ajax nog steeds bestaat, heeft Kaj Sierhuis vooraf geen informatie ingewonnen over het bordspel van De Slimste Mens. Een kleine drie jaar eerder zat Flemming op dezelfde plek in het Fortuna Sittard-stadion klaar voor een bordspelletje De Slimste Mens. “Ik heb het stuk gelezen”, vertelt Sierhuis. “Alleen heb ik het er niet met hem over gehad.” Misschien beter ook, want tegen de huidige middenvelder van Millwall FC liep het niet goed af voor me. Op het juiste moment kreeg hij een sportvraag, waarmee hij mijn teller op nul seconden bracht. Nieuwe ronde, nieuwe kansen, maar toch is ook Sierhuis een tegenstander die me enige angst inboezemt. Hij vertelt dat hij zijn vwo-diploma heeft gehaald zonder zich bovenmatig in te…

Het gras is geel en dor. Hier en daar heeft het zelfs al het onderspit moeten delven en blijft een stukje stoffig zand over. Het gevolg van vele voetbalschoenen die zich iedere dag over het veld bewegen. Vandaag staan 22 jonge spelertjes te trappelen om te beginnen aan de wedstrijd. Allemaal hebben ze de droom om profvoetballer te worden, om ooit voor Boca Juniors of River Plate te spelen of zelfs in Europa bij Real Madrid of Barcelona. Op een spandoek aan het hek aan de rand van het veld prijken de namen van een aantal lokale bedrijfjes. Achter het doel staan de enige vijf supporters voor de wedstrijd van twee jeugdteams. Ze hebben het over de spits van het jeugdteam van Club Atlético Calchín. De zoon van een vrachtwagenchauffeur.…

De voetbalpodcast als fenomeen is in grofweg de afgelopen tien jaar werkelijk ontploft. Ook met de opkomst van internet bleef het concept ‘praten over voetbal’ nog vrij lang beperkt tot Studio Voetbal op zondagavond bij de publieke omroep, een of twee keer per week een tegenhanger bij RTL en hier en daar een programma op regionale radio en televisie. Wie discussies wilde over de linksback van de plaatselijke Eredivisie-club kon zich melden in de dichtstbijzijnde kroeg of voetbalkantine. Spoel even door naar 2024. Supporters van Ajax betalen honderden euro’s voor een seizoenkaart, maar wie de redenering volgt dat tijd geld is, concludeert: ze betalen nog veel meer. Nog los van de dagelijkse of wekelijkse programma’s van onder meer de NOS, VI, De Telegraaf en het Algemeen Dagblad, waar natuurlijk ook…

Carlo Ancelotti in een blauwe overal, een oranje hesje met reflecterende banden eroverheen. Handen in de zij. Alsof hij zojuist een plukje bezoekers van de Buggenumse braderie naar het achterste parkeerveld heeft gestuurd. Op de betreffende foto staat Ancelotti in het ondergrondse gangenstelsel van het nieuwe, grondig gerenoveerde Bernabéu. Achter de succescoach dragen hydraulische liften het veld in zes stroken naar de kelder van het stadion, waar de koninklijke grasspieten een koninklijke behandeling krijgen in een hightech klimaatkas, 25 meter onder de grond. Het is maar één van de bizarre features van het nieuwe Bernabéu, waarvan de verbouwing bijna is afgerond. Het stadion is voorzien van onder meer een rooftop lounge, 360 graden schermen en een uitschuifbaar dak. Koninklijk comfort. Maar comfort is de vijand van sfeer. Je voelt je…

Wie meent het ultieme underdogverhaal in de Bijbel te kunnen vinden, heeft weinig verstand van bekervoetbal. Want waar David tegen Goliath tenminste nog gewapend was met een steen en slinger, moesten Manny Duku en zijn Maidstone FC het op 27 januari helemaal zelf zien uit te zoeken tegen de reuzen van Ipswich Town. De nummer twee van het Championship tegen de nummer vier van de National League. Het tweede niveau tegen het zesde. Liefst 98 clubs ertussenin op de Engelse voetballadder. Maar Maidstone FC had geen ladder nodig om voorbij Ipswich te geraken in de FA Cup. De club had Duku al. De 31-jarige spits uit Amsterdam velde de gedoodverfde favoriet met twee treffers (2-1) en hielp zijn club daarmee aan een startbewijs voor de achtste finales. De laatste keer…

Tien minuten. Zo lang duurt de reis van Sam Hendriks vanuit zijn appartement in het centrum van de Armeense hoofdstad Jerevan naar het trainingscomplex van FC Pyunik. “Ik ga met de metro. Stap in op halte Republic Square en stap uit bij Shengavit. Een ideale manier om hier in Jerevan te reizen. Heb je de drukte in de stad gezien? Overal staan files en dat de hele dag door. En de metro kost niets. Honderd dram enkele reis. Heen en terug ben ik omgerekend net iets minder dan vijftig eurocent kwijt.” Hij neemt een slok water op het terras van Sola Cafe, een van de vele kleine restaurants in Jerevan. “Koffiebarretjes en cafés vind je hier echt overal. Dat verraste me direct bij mijn aankomst.” Op het trottoir kijken passanten…

De vier meter van de roltrap tot de ingang van de koffietent zijn nauwelijks overbrugd of er staan al drie jongens naast hem. Een voor een krijgen ze hun gewenste selfie met Nemanja Gudelj. “Ach, ik ben het gewend. Ik kom hier geregeld.” Met ‘hier’ bedoelt hij de Starbucks in het winkelcentrum Lagoh, een modern complex aan de zuidelijke rand van Sevilla, waar veel winkels en nog meer horecazaken zijn gevestigd. “Dit is het meest rustige voor mij. De roltrap van de parkeergarage sluit haast aan op de voordeur.” “Zullen we daar gaan zitten?” Hij wijst naar een hoekje waar een folie op de ruiten voorbijgangers inkijkopties ontneemt. Hij heeft vader Nebojsa, zijn vrouw Anastasija en beste vriend Rachid meegenomen. “Ik speel ruim vierenhalf jaar voor Sevilla. De stad is…

Kooivechters gaan elkaar op hobbelige akkers te lijf, terwijl ze onderweg af en toe een bal tegenkomen. Holbewoners die van tactiek geen kaas gegeten hebben en een gebrek aan balcontrole en tactisch benul plegen te compenseren door hun tegenstanders zoveel mogelijk letsel te bezorgen. Een doodschoppenestafette. Dat is zo ongeveer het beeld dat bestaat van het toernooi waarop 24 Afrikaanse landen strijden om de eer van hun continent. Maar klopt dat beeld eigenlijk wel? FYSIEK STERK In januari en februari is Ivoorkust het toneel van de Afrika Cup. Arthur Renard is freelance sportjournalist en van de partij in het West-Afrikaanse land. In hoeverre komt de werkelijkheid overeen met het cliché? “Ik vind het heel erg meevallen. Er is wat mij betreft totaal geen sprake van een overdreven schoppartij”, laat hij…

EEN HECHTE FAMILIE Europese topclubs, de Engelse voorop, grossieren in erbarmelijk gejank over de continentale toernooien in Afrika en Azië, midden in het Europese voetbalseizoen. Manchester United, met een begroting die onderhand groter is dan het BNP van menig deelnemer aan de Afrika Cup, ging voorop: het afstaan van doelman André Onana gebeurde op de lulligst denkbare manier. Zo laat en zo chagrijnig mogelijk. Alsof een club van dat kaliber geen andere keeper kan aantrekken, alsof de Afrika Cup zomaar ineens opduikt. Met veel misbaar liet de club Onana naar zijn ploeggenoten van Kameroen vertrekken. De eerste wedstrijd in de poule miste hij omdat zijn vlucht te laat was. De tweede keepte hij. Voor de beslissende wedstrijd gaf bondscoach Rigobert Song doodleuk de voorkeur aan… Fabrice Ondoa, de reservedoelman van…

1 EXCELSIOR ROTTERDAM: ROBIN VAN PERSIE Er zijn maar weinig voetballers die een tribune naar zich vernoemd krijgen, en nog minder voor wie een stadion wordt omgedoopt. Daar moet je meestal heel bijzondere dingen voor hebben gepresteerd bij de betreffende club. De Johan Cruijff ArenA en de Willem van Hanegem-tribune in De Kuip behoeven geen uitleg. Ook Robin van Persie, misschien wel de beste voetballer die Nederland in de 21ste eeuw heeft gehad, heeft een tribune die zijn naam draagt, en wel in het stadion van ‘zijn’ club Excelsior. Van Persie herhaalde meermaals zijn sympathie voor de Kralingers, werd er opgeleid, maar speelde nooit in het eerste elftal. Misschien dat er een herkansing in zit nu Van Persies trainersloopbaan van de grond begint te komen. 2 AJAX: KONING WILLEM-ALEXANDER Het…

Mede door de harde wind die over het AFAS Trainingscomplex in Wijdewormer raast, heeft de selectie van AZ deze doordeweekse ochtend eind januari binnen getraind. De rest van de dag krijgt de spelersgroep vrij, maar hoewel Tiago Dantas alle tijd heeft voor een uitgebreid interview, wordt opgedragen om er geen Zomergasten-achtig gesprek van te maken. De AZ-middenvelder spreekt prima Engels en heeft een vlotte babbel, maar voor de Portugees staat er later die middag een extra training op de planning. Dat komt vanuit hemzelf, want het staat niet op zijn schema. Hij wil nog aan zichzelf werken in het krachthonk. Zoals hij dat zag gebeuren aan de top van de top. Dantas mag dan klein van stuk zijn; er zit een atleet aan tafel. De aderen tekenen zich af op…

Barclays Center. Het indoorstadion in New York met negentienduizend zitplaatsen. Thuishaven van de Brooklyn Nets, de basketbalclub uit de NBA. In die ambiance beleefde Sergino Dest in 2019 zijn vuurdoop. “De derby tegen de New York Knicks”, voegt hij toe. “Dat was de eerste basketbalwedstrijd die ik in de Verenigde Staten met eigen ogen zag. Ik was direct verkocht. Tot die tijd volgde ik de sport nauwelijks. Maar door die avond, door de geweldige sfeer op de tribune, was mijn interesse definitief gewekt. Sindsdien vind ik het heerlijk om basketbalwedstrijden te kijken. Het liefst in een stadion.” “Ik ben daarna nog bij wedstrijden van de Phoenix Suns in Arizona en bij de Miami Heat geweest. Ook mooi om te ervaren, maar New York sprong er voor mij bovenuit. De sfeer…