Inhoudsopgave van Editie 5 - 2022 - ELF Voetbal

CATWALK SAN PAOLO Zuid-Italië staat bekend om veel dingen, maar niet om een florissant draaiende economie. Metropool Napels heeft grote problemen met werkloosheid en georganiseerde misdaad, kapitaalkrachtige organisaties die met hun steekpenningen verleidelijk zijn voor de armlastige inwoners. Het weinige geld dat de inwoners hebben, vloeit vaak in de clubkas van SSC Napoli, spelend in Stadio San Paolo. Zeker dit seizoen doet de club uitermate veel moeite om de supporters hun centen af te troggelen. Behalve een seizoenkaart kunnen de tifosi van de blauwhemden hun hele kledingkast vullen met shirts van Napoli. De club bracht in de lopende voetbaljaargang inmiddels dertien (!) shirts uit. Een thuisshirt, een uitshirt, een derde shirt, zover niets bijzonders. Maar houdt u zich vast: er is een vierde shirt in het donkerblauw, dan alle vier…

Luxemburg is een land van niets. Mensen tanken er, maar verder is er in het groothertogdom weinig dat van invloed is op onze levens, of op het voetbal. Behalve op 15 december 1995. Het Europees Hof van Justitie stelt Jean-Marc Bosman in het gelijk in zijn proces tegen Club Luik. Voortaan mogen clubs geen transfersommen meer vragen voor spelers met aflopende contracten. In de jaren tachtig is Bosman nog een geliefde achternaam rond De Meer, door de uit Amstelveen afkomstige goalgetter John. Deze Waalse voetbalrebel kunnen ze daarentegen wel schieten: dit is een stevige opdoffer voor het fundament van hun verdienmodel. Al snel krijgt Ajax de rekening. In de zomer van 1996 vertrekken Edgar Davids en Michael Reiziger transfervrij naar Europese topclubs. Michael van Praag leert snel: in de jaren…

Rechtsback of rechtsbuiten? “Rechtsback. Ik speelde vroeger altijd rechtsbuiten, maar ben sinds een jaar een plekje naar achter geschoven. Dat bevalt me eigenlijk heel goed. Ik heb in het afgelopen jaar meer bereikt dan de seizoenen ervoor.” Waarom ben je op de rechtsbackpositie beland? “Ik heb het zelf gevraagd. Er waren in ons team altijd veel blessures op rechtsback en dan moet de trainer schuiven. Ik wil zoveel mogelijk spelen dus bood mezelf aan. Het beviel eigenlijk heel goed. Ik vond het leuk en de trainer vond dat ik goed presteerde. Sindsdien ben ik vaker op die positie gezet.” Mis je de aanvallende kansen die je als rechtsbuiten had nu niet? “Soms wel ja, maar alleen het scoren dan. Maar bij Feyenoord speelt de rechtsback altijd hoog. Ik kom dus…

Tegen het einde van het interview ontstaat ineens rumoer op de achtergrond. Donyell Malen heeftzich voor het vraaggesprek uit de drukte van de woonkamer onijrokken, maar na een halfuur komt zijn vrouw binnengelopen. Ze lacht om de antwoorden van haar man. Die zijn wat droog naar haar smaak. Malen is net bezig met het formuleren van een serieus antwoord over het mentale aspect van topsport, maar het klopt dat de Noord-Hollander niet de persoon is van uitgebreide analyses of lange bespiegelingen. Hijspreekt liever met zijn voeten. Overigens voegt zijn vrouw er ook aan toe dat Malen weliswaar niet graag wandelt, maar een hele lieve vader is die graag met zijn zoontje naar de ballenbak gaat. ‘QUA INHOUD BEN IK EEN STUK BETER GEWORDEN’ Het voorbije halfuur heeft Malen via een…

Zeker in de rechterkolom van de Eredivisie is het bij zowel nieuwe als vertrekkende spelers eerder uitzondering dan regel dat er een transfersom wordt betaald. Clubs voor wie degradatie een realistisch scenario is, zullen spelers vaak voor hooguit twee jaar vastleggen en hebben bovendien door hun kleinere salarisbudgetten vaker te maken met spelers die niet voldoen. Het is alleen niet eerlijk om Ajax te vergelijken met pakweg RKC Waalwijk of Go Ahead Eagles. In Amsterdam shoppen ze in een heel andere prijsklasse: je hoeft geen topscout te zijn om te weten dat mannen als Daley Blind, Dusan Tadic, Steven Berghuis, Davy Klaassen en Sébastien Haller toegevoegde waarde zouden hebben. Logisch dus dat de club dat vijftal een vierjarig contract onder de neus schoof. Hoe zit het met de andere drie…

1. Keeper: Edwin van der Sar (Ajax) “Zwakke punten had hij niet. Niet voor niets heeft hij de absolute wereldtop bereikt en 130 interlands achter zijn naam staan. Edwin had alles. Hem passeren was haast onmogelijk. In het shirt van Willem II lukte het me twee keer in één wedstrijd (op 25 april 1999, red.).” 2. Rechtsback: Mario Melchiot (Ajax) “Lang, spijkerhard en technisch goed. Een ongewone combinatie. We komen allebei uit Amsterdam-Noord, kennen elkaar van kleins af aan en zaten in hetzelfde busje naar De Meer. In de jeugd bij De Volewijckers en Ajax speelde hij centraal. Op rechts brak hij internationaal en in Oranje door. Hij schoot nooit een bal blind naar voren en koos altijd voor de voetballende oplossing.” 3. Rechter centrale verdediger: Sami Hyypiä (Willem II)…

Robin Pröpper zit in de kantine van het trainings-complex van FC Twente in Hengelo. Ontspannen. Het is dinsdagmiddag, vier dagen voordat hij in het shirt van FC Twente terugkeert bij Heracles Almelo. Hij draagt een trainingstenue en slippers. Pröpper lacht, leunt achterover op zijn stoel met zijn handen achter zijn hoofd gevouwen of strijkt nog eens door zijn baard. Nee, van spanning is geen sprake voor de Twentse derby, geeft hij aan. Pröpper heeft er zin in. Bang voor een confrontatie met rancuneuze Heracles-supporters is hij niet. “Dat niet iedereen mij deze stap in dank afnam, is logisch. En de media doken er ook even op. Maar ik heb geen last gehad van randzaken rond of na mijn transfer. Iedereen ging ook snel weer door: Heracles, ik, Twente. Ik heb…

“Heerlijk”, zegt Hans Westerhof (73) nadat hij een grote slok neemt van een koude michelada. De eerste keer dat hij het drankje probeerde, moest hij wennen aan de mix van bier met tomatensap, limoen en chilipepers. Nu raadt hij het iedereen aan. “Ernest Faber vond het ook lekker. Die was deze week met mij mee naar Chivas in Guadalajara. We waren daar vanwege de samenwerking met PSV die begin dit jaar is opgezet. De clubs willen elkaar commercieel en op voetbalgebied versterken.” Wout Westerhof (39) onderbreekt zijn vader. De serveerster staat naast de tafel om de bestelling op te nemen. “Sorry pa, maar goed eten is belangrijk. Zullen we gaan voor de octopus in witte wijn en taco’s met garnalen?” In vloeiend Spaans bestelt Wout de lokale lekkernijen van het…

Toegeven, soms gebeurt er wel degelijk wat met het hooggeëerd publiek. Op wedstrijddagen wil het weleens gebeuren dat toeschouwers strompelend hun fiets zoeken en zich na victorie of verlies van hun club schommelend door het verkeer naar huis begeven, al dan niet met een halte bij de lokale snackbar of Chinees. Gelukkig zijn de automobilisten in dit land afgericht op bezopen lapzwansen op fietsen en blijven de dronkenmansritjes doorgaans zonder grote consequenties. Na een avondje uitrusten op de bank kan de voetbalsupporter er doorgaans weer tegen. Het ergste dat er kan gebeuren, is dat de bezoeker niet alle spelsituaties meer scherp op het netvlies heeft. Dat is geen drama. Erger is het als de actoren op of rond het veld zich tegoed doen aan copieuze hoeveelheden drank. Dranklust komt op…

Het is een zondag in 1943. Twee elftallen in eigengemaakte tenues en voetbalschoenen lopen langs de bruine barakken met witte daken en vele toeschouwers die om een open vlakte staan. Op het zanderige middenterrein waar zich normaal gesproken honderden gevangenen verzamelen voor het appel, is nu plaats voor de 22 voetballers, een scheidsrechter en de bruine leren bal met veters. Het fluitsignaal klinkt. Gejuich en aanmoedigingen klinken vanaf de zijlijn. Zeker als de bal tussen de palen van een van de uitneembare doelen gaat. Het spel zorgt voor een moment van ontspanning in het bestaan van de gevangenen. Een van de spelers is Fred Schwarz, een Joodse jongen uit Oostenrijk. In 1938, op vijftienjarige leeftijd, verlaat Fred Wenen. Na de Duitse inlijving van zijn land hebben anti-Joodse maatregelen het dagelijks…